տեսողությամբ ընկալել ◆Փոքրիկ տղան մի վարդ տեսավ։ՎԳ
տեսողական կարողություն ունենալ, տեսողություն ունենալ ◆Նրա աչքերը լավ չէին տեսնում, ջրակալել էին։(Ակսել Բակունց)
անձնական տեսակցություն ունենալ, անձնապես հանդիպել ◆Սուրհանդակը հայտնեց, որ ուզում է տեսնել զորապետին։
հանդիպել, պատահել ◆Աֆրիկացուն մատուցողն առաջին անգամն էր տեսնում։ (Կ. Ռյուկման)
իմանալ, գիտենալ ◆Տեսավ հանկարծ նա այն, որ երեկ չէր կարող անգամ երևակայել։Եղիշե Չարենց
դիտել, նայել ◆Երրորդ արարը դուք արդեն տեսաք։Եղիշե Չարենց
նկատել ◆Ուստեն եկավ քուրքը հագին, շանը տեսավ։ (Հ. Թամանյան)
մտքով՝ հոգով հասկանալ՝ կռահել, պատկերացնել ◆Իր միտքն է պետք պայծառատես… տեսնի ոգով, թե ինչն է, որ դառնալու է էգուց անցյալ։Եղիշե Չարենց
զգալ, կրել, ենթարկվել, ապրել, ճաշակել ◆Ինչքա՜ն ցավ եմ տեսել ես, նենգ ու դավ եմ տեսել ես։Հովհաննես Թումանյան
համարել, դիտել ◆Դա նշանակում է, որ պոետը այդ տեղն այցելելը հետաքրքրական չի տեսնում։(Վահան Տերյան)
ականատես լինել, վկա լինել ◆Ոչ ոք չի տեսել, թե նա երբ և ինչպես է մուտք գործել գործարանի տերիտորիան։
վերագրել, գտնել ◆Ուրեմն դուք ոչ մի խոչընդոտ չեք տեսնում։ (Թ. Կոնստանտին)
շփում՝ առնչություն ունեցած լինել, փորձած՝ ճանաչած լինել ◆Էդ բանակից մենք էլ ենք տեսել։ ՀՄ
գտնել, հայտնաբերել, բացահայտել ◆Հետախույզը ոչ մի կասկածելի բան չտեսավ շրջակայքում։
կաշառել, կաշառքով իր կողմը գրավել՝ իր օգտին տրամադրել ◆-Անհրաժեշտ կլինի բանտապետին զգուշացնել… գուցե տեսնեինք նրան Դե, տեսնել նշանակում է կաշառք տալ, ծանոթ խոսելաձև է։ (Ս. Ալաջաջյան)
նայել, ուշադրություն դարձնել, հայացքն ուղղել մի բանի ◆Հայրի՛կ, տե՛ս, տե՛ս, աստղը թռավ, հետքից մի կարճ գիծ թողեց։Հովհաննես Թումանյան
արժանանալ մի բանի (լավ կամ վատ վերաբերմունքի, լավության և այլն) ◆Նրանից ես ի՞նչ եմ տեսել։
ժխտական և հարցական ձևերով կազմում է հարադրություններ՝ սաստկացում արտահայտող բացասումով՝ երբե՛ք, ո՛չ մի ժամանակ նշանակությամբ ◆Հանգիստ չտեսավ իմ տանջված հոգին։Հովհաննես Հովհաննիսյան◆Նրանք այլևս հաղթություն չեն տեսնի։ (Տենցինգ)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
