ներքին ուժերի ճնշումից՝ կուտակումից կամ մեծ լարումից պատռվել, պայթել ◆Չլինի՞ տամար տրաքեց:(Ակսել Բակունց)
ուժեղ ձայն արձակելով բացվել ◆Նորեն շամպանիայի շշերը տրաքեցին:(Շիրվանզադե)
արձակվել, պայթել, կրակվել (հրազենի մասին)
մի բանով առատ լինել, լիքը լինել, շատ-շատ լինել ◆Գորգերից տունը տրաքում է:
(փխբ․) նախանձից՝ չարությունից տեղ չգտնել՝ ինքն իրեն ուտել ◆Հարսը նախանձից քիչ էր մնում տրաքի:Հովհաննես Թումանյան
հոգնածությունից ուժասպառ լինել, հալից ընկնել ◆Ամբողջ օրը չարչարվելուց տրաքում է:
շունչը փչել ◆Կովը յոնջա կերավ ու տրաքեց:
խիստ նեղվել, անհանգստություն զգալ
շրխկոցով իջնել մեկի կամ մի բանի վրա ◆Ապտակը տրաքեց երեսին։
չափից դուրս ուտել կամ խմել, ուռչել ◆Էնքան է լակել, որ տրաքում է:
(փխբ․) խիստ հուզվել, հուզված՝ գրգռված՝ անհանգիստ վիճակում լինել, իրեն զսպել չկարողանալ, պայթել ◆-Թողե՛ք, անաստվածնե՛ր, թողե՛ք, թե չէ կտրաքեմ:(Շիրվանզադե)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։