Jump to content

ցնդել

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ց(ը)ն•դել 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *(s)ken- «հանդես գալ, երևալ» արմատից։

Բայ

  1. (չբ․) ցրիվ տալ, ցիրուցան լինել, սփռվել, տարածվել (օդի մեջ), գոլորշիանալ, օդում տարածվելով կորչել՝ չքանալ՝ սպառվել (հոտի՝ ծխի և այլնի մասին)  Ո՞ւր կորավ նա, ծո՞ւխ էր` ցնդեց: Դերենիկ Դեմիրճյան
  2. օդ հանվել, պայթեցվել  Շենքը օդը ցնդեց:  Մի թեթև անզգուշություն կրակի հետ, և կիզանուտ գազը կարող է բռնկվել ու օդը ցնդել մարդկանց: (Շիրվանզադե)
  3. (փխբ․) անհետ կորչել, անհետանալ, չքվել, չքանալ  Անցյալը կորել, ցնդել եր անհետ, Որպես երազում արձակած մի ճիչ: Եղիշե Չարենց
  4. (փխբ․) ոչնչանալ, կործանվել
  5. (փխբ․) վերանալ, անհետանալ, փարատվել
  6. (փխբ․) խելքը թռցնել, ցնորվել, գժվել  Ծերունիները ասում էին.—ցնորել է վարոսը, ցնդել: (Ավետիք Իսահակյան)
  7. տե՛ս ցնդեցնել

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. գոլորշիանալ, շոգիանալ, եթերանալ (բնստ․), ծուխ դառնալ
  2. տե՛ս վերանալ
  3. տե՛ս չքանալ
  4. տե՛ս ոչնչանալ
  5. տե՛ս խելագարվել

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]