փռել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ փռել

վանկեր՝ փ(ը)•ռել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *phēr-s-` *pher- «սփռել, ցանել» արմատից. հմմտ. հունարեն σπείρω «ցանել, սփռել», միջին վերին գերմաներեն sproewen «ցայտել, դուրս տալ», լատիներեն spargo «ցանել, ցրվել»:

Բայ

  1. բացելով գցել սփռել ◆ Գորգը՝ սփռոցը փռել:
  2. տարածել, բացել դեպի տարբեր կողմեր ◆ Թևերը փռել:
  3. հնձած խոտը՝ քաղած պտուղները և այլն բարակ շերտով տարածել որևէ մակերևույթի վրա (չորանալու համար) ◆ Ցորենը՝ ալյուրը՝ առվույտը փռել:
  4. լվացքի շորերը՝ անկողինը ևն տարածել բաց օդում՝ չորանալու կամ օդափոխվելու համար
  5. (փխբ․) գետին գցելով ամբողջ հասակով պառկեցնել
  6. (փխբ․) սպանել, դիակը փռել ◆ Նա չէր էլ հիշում, թե այդ օրը քանի ֆաշիստ փռեց:
  7. մեծ քանակությամբ լցնել ◆ Էլ թանկ ուտելիք, էլ ազնիվ մրգեր բերում են փռում Հովհաննես Թումանյան
  8. (փխբ․) արձակելով թողնել, որ ցրվեն, բաց թողնել ◆ Սարի լանջով մեկ փռում էր ոչխարի հոտը, մեջքը մի քարի դեմ անում, շվի էր նվագում (Վախթանգ Անանյան)
  9. արձակելով սփռել՝ ցրել, թափել (մազերի՝ գիսակների և այլն մասին)
  10. (փխբ․) տոգորել, տարածել, սփռել ◆ Վարդերն էին իրենց բուրմունքը փռել պարտեզում:
  11. (փխբ․) իջնել, բռնել, պատել ◆ Գիշերը փռեց խավարը երկրի վրա:
  12. (փխբ․) որևէ բան մանրամասնորեն պատել՝ բացել ուրիշների առջև ◆ Ինչու՞ է նա ընտանեկան գաղտնիքները փռում Կարինեի առաջ, ինչու՞ (Բոգդան Վերդյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. սփռել, (փխբ․)
  2. տարածել, պարզել
  3. տախտապարել, տախտապաստել
  4. կախել
  5. գետնել, տապալել, գետնահարել, զգետնել (ժող.) գլորել, գցել, փռել, գետին գցել (ձգել) գետին զարկել, գետին գլորել, գետնովը տալ, վայր գցել, վայր ձգել (արևմտհ․), գլխի վրա բերել, կռնակը գետին բերել, թիակը գետին դնել, թիկունքը գետին զարկել
  6. տե՛ս սպանել
  7. ցուցադրել
  8. տարածել, շաղ տալ
  9. տե՛ս հագեցնել
  10. արձակել, թափել, ցրել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]