աղոտ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Արտասանություն

Վանկեր՝ ա•ղոտ 

աղոտ1[խմբագրել]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ աղօտ

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *sal- «կեղտագորշ» արմատից՝ -աւտ ածանցով. հմմտ. հին հնդկերեն sāra, sāla «գորշ», հին անգլերեն sōl «կեղտոտ, մթին», salu «պղտոր, աղոտ, կեղտագորշ», հին վերին գերմաներեն salo (*sal-u «պղտոր, աղոտ»», ռուսերեն соловый «դեղնավուն, դեղնավուն կարմիր, բաց աշխետ»:

Ածական[խմբագրել]

  1. անփայլ, ոչ պայծառ, սակավալույս ◆ Նայում էր դեպի յուր շուրջը տիրող մռայլը, որ լուսավորված էր լուսնի աղոտ լույսով: (Րաֆֆի) ◆ Թող այդ լույսը լինի աղոտ, միայն մնա միշտ անշեջ: (Հովհաննես Հովհաննիսյան)
  2. թույլ, նվազ, նսեմ
  3. (փխբ․) ոչ պարզ, անորոշ, ոչ բացահայտ ◆ Մեկի պատկերի աղոտ ստվերագիծը մնաց նրա սրտում: (Րաֆֆի) ◆ Հոն շարված էին իրարու մոտ… հիշատակներ՝ հիմա աղոտ: (Միսաք Մեծարենց) ◆ Ատոմը… աղոտ զգում էր, որ այդ ամրոցում արդեն լուրջ հակառակորդներ դուրս կգան իր դեմ: (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  4. ընդհանրապես թույլ չափով արտահայտվող, տկար
  5. պղտոր, անթափանցիկ (ապակու մասին)
  6. (փխբ․) մռայլ, ոչ պայծառ, անփայլ (հայացքի մասին)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. թույլ, նվազ, նսեմ, դժգույն, տմույն, տգույն, անպայծառ, ընդաղոտ
  2. աղոտափայլ, անփայլ, պղտոր

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

աղոտ2[խմբագրել]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ աղոտ

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

աղ + -ոտ

Ածական[խմբագրել]

  1. վրան աղ քսված, թափված
  2. աղ պարունակող, աղուտ ◆ Հետևում ծխում էր Նյուշապուհը՝ իջնելով ավազուտ և աղոտ անապատը: (Դերենիկ Դեմիրճյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  • աղի, աղալի, աղալիր, աղալից, աղաշատ, (հնց․)՝ աղտաղտ, աղտաղտին, աղտաղտուկ, (ժղ․)՝ շոռ, ծրծում (չափազանց)

Աղբյուրներ[խմբագրել]