ամա

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ամայ

վանկեր՝ ա•մա 

ամա1[խմբագրել]

Ածական

  1. (բնստ․) ամայի ◆ Դաշտերում անտեր ու ամա տեսնում եմ հազար նվաճում։ Եղիշե Չարենց
  2. անկյանք, անկենդան, կենսական ուժից՝ կենդանությունից զուրկ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անմարդաբնակ, անբնակ, ամայի, անբնակելի, անմարդ, անշեն, ամայաբնակ, բնակազուրկ, անապատ (փխբ․)

Թարգմանություններ[խմբագրել]

ամա2[խմբագրել]

  1. Ղարաբաղ, Երզնկա՝ բայց, սակայն, թեպետև ◆ Հրես, դու էլ տղամարդ ես, ամա կարում չես տաքին դիմանալ։ (Մուրացան) ◆ Էշը, կըսեն, յոթ լող գինա, ամա գետի մոտ զըմեն, կմոռնա։ Աշոտ Հովհաննիսյան
  2. Թբիլիսի՝ այլև, նաև ◆ Մարթս աստձուն պիտի նմանվի չէ թե աճկով ու ունքով, ամա ճշմարտությունով։ (Սայաթ-Նովա)
  3. այ թե ◆ Ամա բան արիր, հա։ (Ստեփանոս Մալխասյանց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

ամա3[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

  1. Թբիլիսի՝ համար ◆ Դուն քեզ ամա, իմ ախչիկն ինձ ամա։ (Գարեգին Սևունց) ◆ Քյո սփաթդ չեմ տըսե, համա գինաս եմ թե տյու վավ ես, ի՞նչ ամալքերի տեր ես։ (Խաթաբալա)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]