բանտարկյալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Գոյական

վանկեր՝ բան•տար•կյալ 

  1. անձ, ով գտնվում է բանտում՝ անազատության մեջ, կալանավոր, բանտարկված անձ ◆ Բանտարկյալների կյանքը զնդանում՝ քանի գնաց՝ դառավ անտանելի։ Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Կարծես կալանատնից փախչող բանտարկյալների բազմություն էր։ (Ակսել Բակունց)
  2. անձ, ում անազատության մեջ են պահում՝ հակառակ իր կամքին։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Կապ[խմբագրել]

Թարգմանություն[խմբագրել]