Jump to content

բանտարկյալ

Վիքիբառարան-ից

Գոյական

վանկեր՝ բան•տար•կյալ 

  1. անձ, ով գտնվում է բանտում՝ անազատության մեջ, կալանավոր, բանտարկված անձ  Բանտարկյալների կյանքը զնդանում՝ քանի գնաց՝ դառավ անտանելի։ Դերենիկ Դեմիրճյան  Կարծես կալանատնից փախչող բանտարկյալների բազմություն էր։ (Ակսել Բակունց)
  2. անձ, ում անազատության մեջ են պահում՝ հակառակ իր կամքին։

Հոմանիշներ

[խմբագրել]

Թարգմանություն

[խմբագրել]