բարեկամ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ բա•րե•կամ 

Գոյական

  1. (բրբ․) ազգական
  2. մտերիմ ազգ
  3. խնամիությամբ բարեկամացած մարդ
  4. (հզվդ․) գործակից, դաշնակից ◆ Հայ նախարարներից շատերը ծածուկ բարեկամ էին նրան։ (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  5. մտերմական, սրտամոտ վերաբերմունք ունեցող
  6. մի բանի ընտելացած, սիրահար, մի բանի հակում, սեր ունեցող ◆ գինու բարեկամ
  7. կոչական բառ անծանոթին կամ հեգնաբար ծանոթին դիմելու ◆ Մոտ եկ, բարեկամ,— ասաց նրան Վարդանը։ (Դերենիկ Դեմիրճյան) ◆ Բարեկա՛մ, ճանապարհից մի՛ շեղվիր։
  8. դիվագիտական լավ հարաբերության մեջ գտնվող
  9. (հնց․) բարի կամեցող, բարյացակամ ◆ Ես բարեկամ եմ ձեր աշխարհաշեն ժողովրդին։ (Նաիրի Զարյան)
  10. մոտիկ, հավատարիմ անձ, սրտակից ընկեր, մտերիմ ◆ Ահա կրկին գրում եմ քեզ, իմ լավ ընկեր, իմ բարեկամ։ (Եղիշե Չարենց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ազգական, ազգակից դաս (ազգացական կապով կապված մարդ) (ժղ․)
  2. խնամի, թայրաթոք (խնամիության բարեկամացած մարդ) (գրք․)
  3. տե՛ս մտերիմ, սրտակից
  4. տե՛ս բարյացակամ
  5. տե՛ս դաշնակից

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]