դաշնակից

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ դաշ•նա•կից 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. դաշինքով մեկի հետ կապված, դաշինքի մասնակից
  2. համախոհ, կողմնակից

Ածական

  1. դաշնակից տերություններին՝ երկրներին հատուկ՝ վերաբերող՝ պատկանող

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ուխտակից, պայմանակից
  2. տե՛ս զինակից
  3. տե՛ս կողմնակից, համախոհ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. դաշնակից երկրներ՝ պետություններ՝ տերություններ (պատմ․) - երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ֆաշիզմի դեմ կռվելու համար միավորված տերությունները (ԽՍՀՄ, Անգլիա, ԱՄՆ)