բնակություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Գոյական


վանկեր՝ բ(ը)•նա•կութ•յուն 

  1. բնակվելը
  2. բնակելի դառձնելը
  3. բնակավայր (հնց․)
  4. բնակարան (հզվդ․)
  5. բնակչություն (հնց․)
  6. (միգ․) կոնկրետ վայրում որոշ ժամանակ ապրելը կամ ապրելու փաստը․ այն վայրը, որտեղ անձը փաստացի ապրում է՝ ի տարբերություն հիմնական բնակության վայրի
  7. տե՛ս նաև սովորաբար բնակվելու վայրի երկիր, հիմնական բնակության վայր, սովորաբար բնակվելու վայր, բնակության թույլտվություն, կացության թույլտվություն
Հոմանիշներ[խմբագրել]

տե′ս բնակավայր

Արտահայտություններ[խմբագրել]
  1. բնակություն հաստատել, տե′ս բնակվել
  2. բնակության համար պիտանի

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Միգրացիայի ոլորտի տերմինների բառարան, Գյումրի, «Միգրացիայի Միջազգային Կազմակերպություն», 2013 — 175 էջ։