դավաճան

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝ դաւաճան

Վանկեր՝ դա•վա•ճան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. յուրայինների դեմ գործող, թշնամու կողմը անցնող, դավաճանող
  2. մատնիչ
  3. անհավատարիմ, ընկերական կամ ամուսնական հավատարմությունը խախտող՝ պղծող
  4. (փխբ․) մարդու կամքին հակառակ արտահայտվող՝ դրսևորվող, մարդու ներքին ապրումները կամ մտքերը մատնող ◆ Ինչպե՞ս թաքցնել այդ դավաճան արցունքները ՍԳ
  5. (փխբ․) որևէ բանի ամբողջությունը՝ կառուցվածքը՝ ներդաշնակությունը խախտող ◆ Կան դավաճան շեշտե՛ր, կան ռիթմե՛ր, կան բառե՛ր: (Եղիշե Չարենց)
  6. (փխբ․) դառնություն պարունակող, անախորժ ◆ Օրերն անցնում են, թախծի՛ր, բարեկա՛մ, տրված հուշերի դավաճան խաղին: (Գևորգ Էմին)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. մատնիչ (փխբ․)՝ ծախու, դեղին, հուդա, վասակ, կայեն
  2. տե՛ս անհավատարիմ
  3. տե՛ս ուխտադրուժ

Արտահայտություններ[խմբագրել]