դավաճան

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ դաւաճան

Վանկեր՝ դա•վա•ճան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Փոխառություն իրանական աղբյուրից՝ *dab(a)čan. հմմտ. դավ և ճան:

Գոյական

  1. յուրայինների դեմ գործող, թշնամու կողմը անցնող, դավաճանող ◆ Ահա այն սուրը, որ սպանեց դավաճան հորը, կսպանի և ուրացող մորը։ (Րաֆֆի)
  2. մատնիչ
  3. անհավատարիմ, ընկերական կամ ամուսնական հավատարմությունը խախտող՝ պղծող
  4. (փխբ․) մարդու կամքին հակառակ արտահայտվող՝ դրսևորվող, մարդու ներքին ապրումները կամ մտքերը մատնող ◆ Ինչպե՞ս թաքցնել այդ դավաճան արցունքները։ (Սովետական գրականություն)
  5. (փխբ․) որևէ բանի ամբողջությունը՝ կառուցվածքը՝ ներդաշնակությունը խախտող ◆ Կան դավաճան շեշտե՛ր, կան ռիթմե՛ր, կան բառե՛ր: (Եղիշե Չարենց)
  6. (փխբ․) դառնություն պարունակող, անախորժ ◆ Օրերն անցնում են, թախծի՛ր, բարեկա՛մ, տրված հուշերի դավաճան խաղին: (Գևորգ Էմին)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. մատնիչ (փխբ․)՝ ծախու, դեղին, հուդա, վասակ, կայեն
  2. տե՛ս անհավատարիմ
  3. տե՛ս ուխտադրուժ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]