թի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

թիով մարդ

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ թի 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *pteuo-` *pet- «մաքրել» արմատի կողքին. հմմտ. հունարեն πτύον, πτέον` «երնելու թի» (հայ-հունական զուգաբանություն)։

Գոյական

  1. փայտյա գործիք, լայն ու տափակ բերանով ու երկար կոթով, զանազան գործածություների համար (ձյուն մաքրելու, ցորենը կալում դիզելու և այլն) ◆ Ամեն մինը առած մի բան, որը ձեռին մի հրացան, որ եղան, ցաքատ, կամ սուր, որը թի, բահ, որը շամփուր։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Նա գոմի դուռը բաց արեց, որ թին վերցընի, բակը քերի։ (Ակսել Բակունց)
  2. տե՛ս թիակ ◆ Ցռկանավերը գերիներուն թիերում թափով ծովը կը փրփրեին կաթնազեռ կաթսայի մը պես։ (Դանիել Վարուժան) ◆ Արդենպատվիրել են նոր տիպի առագաստներ և թիեր (Մամուլ)
  3. որոշ բույսերի (օր. առավույտի) ծաղկաբաժակի նավակի երկու կողմերում առանձին-առանձին դասավորված պսակաթերթից յուրաքնչյուրը ◆ Առվույտի ծաղկի երկու պսակաթերթիկ առանձին֊առանձին դասավորված են նավակի երկու կողմում և կոչվում է են թիեր ։ Դասգիրք
  4. տե՛ս բահ ◆ Հեռվից նկատելի էր նրանց թիերի փայլը։ (Ակսել Բակունց)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս թիակ
  2. բահ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. թի քաշել - թիավարել ◆  Ներսեսը… ձեռքը թի քաշելե կարծացած, առույգ, անվախ ու տգետ տղա մըն էր։ (Գրիգոր Զոհրապ)

Աղբյուրներ[խմբագրել]