Jump to content

թիվ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

ութ թիվը

Արտասանություն

ՄՀԱ: [tʰiv]

վանկեր՝ թիվ 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *teuo-՝ *tēu- «ուռչել» արմատից. հմմտ. հին հնդկերեն tuvas «ուժեղ, հզոր», պրուսերեն tūlan «շատ», գոթերեն pūsundi, ռուսերեն тысяча «հազար»։

Գոյական

  1. քանակ արտահայտող հասկացություն, որի օգնությամբ հաշվումներ են կատարում
  2. հաշիվ, համրանք ◆ Թիվ կա աստղերին, թիվ չկա զորքին։ (ժղ․)
  3. քանակություն, քանակ ◆ Գերազանցիկները մեծ թիվ են կազմում։
  4. տարեթիվ, թվական
  5. թվանշան, թվի գրային նշան
  6. ամսաթիվ (արևմտհ․)
  7. հաջորդական կարգ, համար, ◆ Ծաղկի փողոց թիվ 2: (Հակոբ Հակոբյան)
  8. շարք, խումբ, որոշ կարգ կազմող մարդկանց կամ առարկաների դաս ◆ Դու էլ բարեկամներիս թվումն ես։
  9. որևէ թվականի ծնունդը կազմող երիտասարադությունը՝ որպես հերթակա զորակոչի հասակ
  10. քերականական կարգ, որը ձևաբանական միջոցներով արտահայտում է առարկայի եզակիություն կամ հոգնակիություն (լեզվբ․)
  11. միայն արտասանվող, չերգվող (եկեղ․)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]
  1. հաշիվ, համար, համրանք
  2. թվանշան, թվահամար
  3. տարեթիվ, թվական, թվականություն, ամսաթիվ, ամ (հնց․)
Արտահայտություններ
[խմբագրել]
  1. թիվ կարդալ - մտքում կարդալ (ժղ․)
  2. թվերի տեսություն - մաթեմատիկայի մի բաժինը, որ ուսումնասիրում է ամբողջ թվերի հատկությունները (մաթ.)
  3. թվին պատկանել մեկի մի բանի - որոշ կարգի, դասի, խմբի պատկանել, որոշ կարգի, խմբի մեջ մտնել
  4. այդ թվում է - ներառյալ (նաև)
  5. ի թիվս այլոց - ուրիշների թըվում, բացի ուրիշներից նաև (հին)

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Լ․ Տիմոֆեև, Ն․ Վենգրով, Գրականագիտական տերմինների համառոտ բառարան (Հայպետուսմանհրատ), Երևան, 1957 — 247 էջ։