թշնամի

Վիքիբառարան-ից
Արտասանություն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ թ(ը)շ•նա•մի 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. նա, որ թշնամության՝ հակառակության՝ պայքարի մեջ Է գտնվում մեկի հետ, հակառակորդ
  2. տվյալ պետության՝ կուսակցության դեմ թշնամաբար տրամադրված մարդ՝ կուսակցություն
  3. որևէ բանի մարտնչող՝ սկզբունքային հակառակորդ, մաքսիզմը թշնամի Է ամեն կարգի դոգմատիզմի
  4. որևէ բան մերժող՝ բացասող, ստորաքարշության թշնամի
  5. թշնամական կողմի զինվոր
  6. թշնամական երկիր՝ պետություն
  7. զինված հակառակորդ, ռազմական ընդհարման կողմերից մեկը մյուսի համար
  8. (փխբ․) միմյանց հետ անհամատեղելի՝ միմյանց հակասող՝ բացասող երևույթներից յուրաքանչյուրը, կրոնն ու գիտությունը թշնամի են միմյանց
  9. գյուղատնտեսության վնասատու, կաղամբաթիթեռի թրթուրը բանջարանոցների թշնամին է
  10. գոյության կռվի մեջ՝ գիշատիչն իրեն սնունդ ծառայող կենդանու, համար, կաշալոտը կաղամարի ահեղ թշնամին Է
  11. (փխբ․) վնասակար բան, չարիք, ծխելը առողջության թշնամին Է
  12. մրցակից
  13. (հվքկն․) թշնամական զորք
  14. թշնամին ամրացել էր գետի աջ ափին

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հակառակորդ, ախոյան, (հնց․) ընդդիմակից, ընդդիմադիր, ընդդիմամարտ, (ժղ․)թուրութվանք, շուն ու գայլ, շուն ու կատու, աչքի փուշ, միս կտրող
  2. ոսոխ
  3. (պատմ․) հակա

Արտահայտություններ[խմբագրել]