խիտ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ խիտ

վանկեր՝ խիտ 


  1. ԽԻՏ, Բաղեշ՝ Ալաշկերտ՝ մԵԿ․․․, մեկ։ Խիտ կը լա, խիտ կըսի (Սծ)։ 2․ տե՜ս ԽԸՏ։ Էնուր խիտ ուրախություն Էնիմ(Սծ)։

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *khid-` *(s)k(h)ai-d- «խփել, հրել» արմատից. հմմտ. հին հնդկերեն khēda- «ճնշում, ծանր բեռ», khidáti «պոկում է, սեղմում է», այլև հայերեն խիստ (*t աճականով), խիթ, խթել, խէթ:

Ածական

  1. սերտ ու պիրկ կերպով իրար միացած բաղադրիչ մասերով կազմված, փոքրիկ ծավալի մեջ նյութի մեծ քանակություն պարունակող, հոծ
  2. իրար չափազանց մոտ գտնվող, սերտ, սեղմ ◆ Խիտ ծառեր: Խիտ շարքեր:
  3. իրար մոտ և բազմաքանակ միատեսակ միավորներ՝ առարկաներ պարունակող՝ ունեցող, թավ ◆ Խիտ անտառ:
  4. շատ թելերից ու սեղմորեն հյուսված ◆ Խիտ գործվածք:

Մակբայ

  1. խտությամբ, խիտ կերպով
  2. (փխբ․) մեծ քանակությամբ՝ չափով, մեծ պարունակությամբ՝ տարողությամբ ◆ Ակնթարթի մեջ խիտ ապրված մի կյանք:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ԽԻՏ, Բաղեշ՝ Ալաշկերտ՝ մԵԿ․․․, մեկ։ Խիտ կը լա, խիտ կըսի Սծ։ 2․ տե՜ս ԽԸՏ։ Էնուր խիտ ուրախություն Էնիմ ՍՄ։
  2. հոծ
  3. սերտ, սեղմ, կուռ
  4. թավ, թավախիտ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]