խիտ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ խիտ

Վանկեր՝ խիտ 


  1. ԽԻՏ, Բաղեշ` Ալաշկերտ` մԵԿ․․․, մեկ։ Խիտ կը լա, խիտ կըսի (Սծ)։ 2․ տե՜ս ԽԸՏ։ Էնուր խիտ ուրախություն Էնիմ(Սծ)։

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *khid-` *(s)k(h)ai-d- «խփել, հրել» արմատից. հմմտ. հին հնդկերեն khēda- «ճնշում, ծանր բեռ», khidáti «պոկում է, սեղմում է», այլև հայերեն խիստ (*t աճականով), խիթ, խթել, խէթ:

Ածական

  1. սերտ ու պիրկ կերպով իրար միացած բաղադրիչ մասերով կազմված, փոքրիկ ծավալի մեջ նյութի մեծ քանակություն պարունակող, հոծ
  2. իրար չափազանց մոտ գտնվող, սերտ, սեղմ ◆ Խիտ ծառեր: Խիտ շարքեր:
  3. իրար մոտ և բազմաքանակ միատեսակ միավորներ՝ առարկաներ պարունակող՝ ունեցող, թավ ◆ Խիտ անտառ:
  4. շատ թելերից ու սեղմորեն հյուսված ◆ Խիտ գործվածք:

Մակբայ

  1. խտությամբ, խիտ կերպով
  2. (փխբ․) մեծ քանակությամբ՝ չափով, մեծ պարունակությամբ՝ տարողությամբ ◆ Ակնթարթի մեջ խիտ ապրված մի կյանք:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ԽԻՏ, Բաղեշ` Ալաշկերտ` մԵԿ․․․, մեկ։ Խիտ կը լա, խիտ կըսի Սծ։ 2․ տե՜ս ԽԸՏ։ Էնուր խիտ ուրախություն Էնիմ ՍՄ։
  2. հոծ
  3. սերտ, սեղմ, կուռ
  4. թավ, թավախիտ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]