◆Միմյանց գլխի, ձկան ծվարի նման ճխլտըվել էին։ (Պերճ Պռոշյան) ◆Քաղցած թուխսը ծվար էր անում տախտի տակ, կամ տախտի վրա։ Ստեփան Զորյան ◆Եկավ իրիկուն ճորտերու հետ դառ ու դադրած, Մտավ մեկ հյուղ՝ գեջ ու խավար, իրար վրա ելան ծվար։ (Ավետիք Իսահակյան) ◆Ծվար մտած քարերի մեջ սիրամարգեր բյուր- հազար ասես իրենց պոչերով պերճ զարդարել են դաշտ ու սար։ (Ավետիք Իսահակյան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
