կանոն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կանոն

Վանկեր՝ կա•նոն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Փոխառություն՝ հունարեն κανων:

Գոյական

  1. ընդունված, ինչպես նաև հաստատված կարգ, սովորույթ, սովորություն ◆ Նա կանոն էր դրել յուր համար - վերցնել՝ ինչ էլ որ կտային։ (Մուրացան) ◆ Նրա սահմանած հաստատուն կանոնն էր հաճախորդին դատարկաձեռն ետ չվերադարձնել։ (Ակսել Բակունց)
  2. վարքի չափանիշ ◆ Կանայք ընտանեկան խիստ պայմանների մեջ մշակել են որոշ օրենքներ և կանոններ, որ պահպանվում են սրբությամբ։ (Րաֆֆի)
  3. հասարակության անդամների համար ընդունված պարտադիր կարգ
  4. կանոնադրություն, օրենք, որի մեջ արտացոլված է երևույթների հաստատուն հարաբերությունը, օրինաչափություն ◆ Քերականական՝ ուղղագրական կանոններ։ ◆ Ոչ թե մարդը արտադրության համար, այլ արտադրությունը՝ մարդու համար, այս է սոցիալիստական կյանքի կանոնը։ (Մամուլ)
  5. որևէ բանի կատարման հաստատված կարգ ◆ Դասախոսն անվանի ձիավոր էր և ուսանողներին դասավանդում էր սուսերամարտի և ձիարշավի կանոններ։ (Ակսել Բակունց)
  6. (մաթ․) մաթեմատիկական հաստատուն օրենք
  7. (երժշտ․) երաժշտական թեմայի կրկնություն՝ տարբեր, հաջորդաբար մտցվող ձայներով, որպես անընդհատ իմիտացիա․ կանոնը կառուցվում է մեծ մասամբ մեկ մեղեդիի թեմայի վրա
  8. (եկեղ․) բարձրագույն եկեղեցական հիերարխիայի կողմից ընդունված և օրինադրված օրենք կամ դոգմա
  9. (եկեղ․) եկեղեցու կողմից որպես Սուրբ Գիրք ընդունված կրոնական գրքերի ժողովածու՝ ցանկ
  10. (եկեղ․) սրբին կամ տոնին նվիրված եկեղեցական երգ, շարական
  11. (լեզվբ․) (նորբ․) լեզվի զարգացման տվյալ փուլում նրա մեջ գործող նորմավորված երևույթների ամբողջությունը, նորմա
  12. (եկեղ․) սաղմոսի ութ բաժանումներից յուրաքանչյուրը ◆ Տեր նորընծայի հայրը երեխաներին սովորեցնում էր «Ութ կանոն սաղմոս»։ (Ակսել Բակունց)
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. կարգ, օրենք
  2. տե՛ս սովորություն
  3. կանոնակարգ, կանոնադրություն
  4. օրենք (մաթեմատիկական)
  5. շարական, օրհներգ
  6. (լեզվբ․) նորմա (լեզվական)

Աղբյուրներ[խմբագրել]