կանոնավոր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ կանոնաւոր

վանկեր՝ կա•նո•նա•վոր 

Կազմություն[խմբագրել]

Արմատ՝ կանոն, վերջածանց՝ -ավոր:

Ածական

  1. կանոնի համաձայն, կանոնին համապատասխանող, այնպիսին, ինչպիսի պետք է լինի, սարքին, կարգին ◆ Նա ոչ մի տեղում կանոնավոր ուսում չէր ստացել։ (Րաֆֆի) ◆ Մեծ եռանդով կառավարում էր յուր աշխարհի գործերը և նրանց կանոնավոր ընթացք էր տալիս։ (Րաֆֆի) ◆ Ախ, եթե մի կանոնավոր ճանապարհ լիներ մինչև գյուղ։ Սերո Խանզադյան
  2. մասերի մեջ համապատասխանություն ունեցող, համաչափ ◆ Հիշեց նրա դեմքի կանոնավոր պրոֆիլը միայն։ (Նար-Դոս)
  3. հավասարաչափ՝ ռիթմիկ, առանց ընդհատումների գործող ◆ Շնչառությունը այժմ ավելի կանոնավոր էր։ (Րաֆֆի) ◆ Այդ ճեղքից հազար ու մի անախորժություն էր ներս մտնում, վրդովում նավի կանոնավոր ընթացքը։ (Ակսել Բակունց)
  4. (փխբ․) իսկական, կարգին ◆ Քարե կամուրջի մոտ կանոնավոր ճակատամարտ էր։ (Ակսել Բակունց)
  5. (փխբ․) դրական հատկանիշներով օժտված, առաքինի ◆ Կանոնավոր մարդ։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. բարեկարգ, վայելուչ, կարգին, սարքին, շաշտին (գվռ․)
  2. տե՛ս համաչափ, հավասարաչափ
  3. տե՛ս իսկական
  4. տե՛ս բնականոն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. կանոնավոր զորք՝ բանակ (ռազմ․) - պետության մշտական զորք, որն ունի հաստատապես սահմանված զինվորական կազմակերպություն և ստանում է ռազմական պլանաչափ պատրաստություն ◆ Բեկնազարյանը յուր հրամանի ներքո ուներ 5000 կանոնավոր զորք և 3000 անկանոն զորք։ (Րաֆֆի) ◆ 1920 թ․ սկզբին դիրքերից տուն էին վերադառնում այն զինվորները, որոնք կազմում էին ինքնապաշտպանության կանոնավոր զորամասերը։ (Ակսել Բակունց)
  2. կանոնավոր հոլովում՝ խոնարհում (լեզվբ․) - լեզվի տվյալ համակարգին համապատասխան՝ որպես կանոնավոր ընդունված ձևերից շեղումներ չունեցող հոլովում՝ խոնարհում
  3. ոչ կանոնավոր

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Դ․Ս․ Չիլինգարյան, Ե․Լ․ Երզնկյան, Պաշտպանական-անվտանգային տերմինների հայերեն-ռուսերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Գյումրի, «ՀՀ ՊՆ ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտ», 2015 — 1196 էջ։