իսկական
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [iskɑˈkɑn]
վանկեր՝ իս•կա•կան
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Ածական
- բնականը` իրականը հանդիսացող, բուն, ոչ պատճենված` ընդօրինակված ◆ Վկայարանի իսկական օրինակը գործերի մեջ չգտնվեց
- իրական, բնական, ոչ կեղծ, ոչ շինծու, ոչ արհեստական
- բուն, ուղիղ, չաղճատված, չաղավաղված ◆ Նրան Կրպո են կանչում, բայց իսկական անունն է Կարապետ
- ազնիվ, ճշմարիտ, անկեղծ
- լավագույն օրինակը` տիպարը հանդիսացող
- գիտականորեն հաստատվող` սահմանվող, ճշմարիտ, ստույգ
- հիմնական, գլխավոր, էական ◆ Հայոց իսկական գանձերը ամրացված են Ագուլիսում (Մուրացան)
- իրական, մարմնավոր, ոչ երևակայական ◆ Էն ժամանակ քո երազը` քո թագուհին էլ միս ու արյուն կառնի, կդառնա իսկական կին Հովհաննես Թումանյան
- ճիշտ ու ճիշտ, իսկը, ուղղակի ◆ Թե դեմքով և թե կազմվածքով նա իսկական Սամվելն է (Րաֆֆի)
- այնպիսին, ինչպիսին անհրաժեշտ է, իր կոչման` նշանակության` դերին համապատասխան ◆ Առանց գաղափարի իսկական գեղարվեստական գործ չի կարող լինել
- մի բանի էությունը կազմող, բնորոշ առանձնահատկություն հանդիսացող ◆ Սկսվում է Աստաֆյան փողոցի իսկական կյանքը, նրա վեհությունը (Ակսել Բակունց)
- բուն, բնիկ ◆ Հայտնվեց հայրը` իսկական բնակիչը Արարատյան աշխարհի (Ակսել Բակունց)
- ոչ այլաբանական կամ փոխաբերական, ուղղակի
- հարազատ, ամբողջական և ճշգրիտ պատկերը ներկայացնող։ ◆ Նա չէր կարողանում ահդ մարդու իսկական պատկերը բնութագրել
- զուտ, անխառն, մաքուր ◆ Ես ոչ քեզ պես փիլիսոփա եմ, ոչ Միքայելի պես վախկոտ, իմ երակների մեջ իսկական արյուն է հոսում (Շիրվանզադե)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Թարգմանություններ | |
| |
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։