կարթ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [kɑɾtʰ]
.jpg)
Դասական ուղղագրութեամբ՝ կարթ վանկեր՝ կարթ
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Բնիկ հնդեվրոպական՝ *grpti-՝ *ger-(b)- «պտտել, ոլորել» արմատից. հմմտ. լիտվերեն garbana «գանգուր, խոպոպ», ռուսերեն горб «սապատ», այլև (ռնգայինով)՝ նոր վերին գերմաներեն krampé «կանթ, կեռ, ճանկ»։
Գոյական
- ձկնորսական հարմարանք, ձուկ որսալու կեռիկ՝ ճանկ ◆ Դու մի ասիլ` թզուկը գետափին նստած` կարթով ձուկը բռնելիս է լինում: Հովհաննես Թումանյան ◆ Պատանի ձկնորսները պատրաստում են ուռկաններն ու կարթերը, որ իրենց օրվա պարենը հայթայթեն: (Շիրվանզադե)
- երկաթե կեռ սրածայր հարմարանք՝ որևէ բան ճանկելու (պահելու) համար ◆ Շատ անգամ էլ երկաթե երկար կարթերով քաշում էին լաստերը դեպի կղզու ժայռերը: (Մուրացան)
- (փխբ․) մարդ խաբելու՝ փորձանքի մեջ գցելու որոդայթ, թակարդ
- թռչունների ոտքի վրայի կարթի ձևով եղունգը, բիտ
- (հնց․) սրունք, ոլոք
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
| Թարգմանություններ | |
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։