համաձայնություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ համաձայնութիւն

վանկեր՝ հա•մա•ձայ•նութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. որևէ բանի դրական պատասխան, հավանություն
  2. համերաշխություն
  3. միաբանություն, միասնություն
  4. ընդհանուր՝ միասնական կարծիք
  5. դաշինք, դաշնադրություն
  6. (քրկն) նախադասության անդամների փոխադարձ կապի արտահայտությունը քերականական որոշ ձևերի համապատասխանությամբ
  7. (հնց․) տե՛ս շարահյուսություն
  8. (պաշտանվ․) համամիտ՝ համակարծիք լինելը, առարկություն չունենալը
  9. համերաշխություն, միաբանություն
  10. հավանություն
  11. կազմակերպությունների, պետությունների դաշինք՝ միավորում որևէ համատեղ գործողության համար
  12. (միգ․) երկու կամ ավելի կողմերի միջև իրավաբանորեն պարտադիր ուժ ունեցող փոխըմբռնում (գրավոր կամ բանավոր)
  13. տե՛ս նաև պայմանավորություն, կոնվենցիա, դաշնագիր, փաստաթղթային գործիք, պայմանագիր
  14. (սոց․) հաճոյակատարություն, համապատասղանություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հավանություն, հոժարություն
  2. համերաշխություն, միասնություն, միաբանություն, համախոհություն, համաբանություն, միաձայնություն
  3. պայմանադրություն, պայմանավորություն, պայմանադրվածություն
  4. դաշինք, դաշնադրություն
  5. տե՛ս համաձայնագիր
  6. տե՛ս համակարծություն
  7. տե՛ս շարահյուսություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ընդհանուր համաձայնություն - բոլոր կողմերի համաձայնությունը
  2. համաձայնություն քաղաքական իշխանությունների հետ կապերի մասին - ուժերի գտնվելու, երկրի իշխանության քաղաքացիական մարմինների և այդ ուժերի հրամանատարության միջև ձեռք բերված համաձայնություն

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Դ․Ս․ Չիլինգարյան, Ե․Լ․ Երզնկյան, Պաշտպանական-անվտանգային տերմինների հայերեն-ռուսերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Գյումրի, «ՀՀ ՊՆ ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտ», 2015 — 1196 էջ։
  • Միգրացիայի ոլորտի տերմինների բառարան, Գյումրի, «Միգրացիայի Միջազգային Կազմակերպություն», 2013 — 175 էջ։
  • Սուսաննա Ասիկյան, Սոցիոլոգիա (Անգլերեն-հայերեն բացատրական բառարան), Երևան, ««Զանգակ» հրատարակչություն», 2015 — 208 էջ։