մերձավոր
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [mɛɾd͡zɑˈvɔɾ]
Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ մեր•ձա•վոր
Ստուգաբանություն
[խմբագրել](ած․) (գոյ․)
- բարեկամ, մտերիմ, մոտիկ (անձ), մերձ՝ մոտիկ գտնվող ◆ Մարդը... մի զգացում ունի. ուզում է իր հետևից թողներլ գեթ մեկը, գեթ մի մերձավոր, որին իր մահով վիշտ լինի պատճառած: (Նար-Դոս)
- ժամանակով մոտ, մոտիկ, ոչ հեռու ◆ Սմբատի հոգնած գլուխը չեր կարողանում տակավին պարզ հաշիվ տալ մերձավոր անցյալի մասին: (Շիրվանզադե)
- ազգական, բարեկամ, հարազատ
Հոմանիշներ
[խմբագրել]Արտահայտություններ
[խմբագրել]| Բաղադրյալ բառեր | |
| Թարգմանություններ | |
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։