ուխտավոր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ուխտաւոր

վանկեր՝ ուխ•տա•վոր 

Կազմություն[խմբագրել]

Արմատ՝ ուխտ, վերջածանց՝ -ավոր:

Ածական, գոյական[խմբագրել]

  1. որևէ սրբավայր ուխտ գնացող, ուխտագնացության դիմող, ուխտի գնացող, ուխտագնաց ◆ Վարդավառից մի ամիս առաջ բազմաթիվ ուխտավորների քարավանը ուղևորվեց դեպի Մուշ։ (Րաֆֆի) ◆ Գնաս բարով, այ ուխտավոր, երանի քեզ, հայ ուխտավոր: Հովհաննես Թումանյան ◆ Սասնա վիպական Մարութա վանքում Ուխտավորի տեղ բուերն են տնքում։ Պարույր Սևակ
  2. որևէ ուխտ ստանձնած, ուխտով որևէ բան ստանձնած
  3. ուխտին նվիրված, ուխտը սրբությամբ պահող ◆ Ուխտավոր իմ հոգին անդ կապրի, ուր ցավն է պաշարում։ (Շուշանիկ Կուրղինյան)
  4. (հնց․) եկեղեցական ուխտի անդամ, վանական
  5. (փխբ․) գաղափարին՝ սկզբունքներին նվիրված, սկզբունքները գաղափարը սրբությամբ պաշտպանող ◆ Քեզի եկա՝ իբր ուխտավոր մը հոգնած։ (Դանիել Վարուժան) ◆ Ինչ երանություն ինձի համար՝ որ լուսնին ուխտավորն եմ, երբ ան կը բացվի լիարծաթ, լիաբակ, որ հորիզոնին ծայրը կբարձրանա՝ աղոթավոր։ (Միսաք Մեծարենց) ◆ Սայաթ-Նովան ուխտավորն էր այն սիրո, որի տաճարը գտնվում էր վրաց արքունիքում։ Պարույր Սևակ
  6. (բրբ․) վանքի՝ միաբանության անդամ, կրոնավոր, վանական

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ուխտագնաց, ուխտավորական, ուխտական, ուխտյալ, ուխտվոր, (հնց․) նազովրեցի, նազովրացի, նազրացի, նազարացի
  2. տե՛ս ուխտապահ
  3. (փխբ․) հավատավոր, հավատացյալ, ուխտյալ
  4. տե՛ս եկեղեցական, վանական, միաբանական

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ուխտավորի էշ - անտեղի ապարդյուն՝ խոսող ◆ Ուխտավորի էշ չենք, մեզ էլ լսեցեք։ Սահակ Ամատունի

Աղբյուրներ[խմբագրել]