Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ սառ•նա•շունչ
սառը շունչ՝ հոսանք ունեցող, սառնություն փչող, ցրտաշունչ ◆ Սառնաշունչ
սաստիկ սառը, ցուրտ ◆ Սառնաշունչ
(փխբ․) ◆ Սառնաշունչ (փխբ․) ◆ Սառնաշունչ
ցրտաշունչ, սառցաշունչ, ձմետնաշունչ, սառցաբույր, բքաշունչ, սառնասույր (հզվդ․) (փխբ․)
տե՛ս սառը , ցուրտ
տե՛ս չոր , անբարեհամբույր
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
