սարսռալ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ սար•ս(ը)•ռալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

սարսուռ + ալ

Բայ

  1. սարսուռ՝ դող զգալ, դողդողալ, ցնցումների մեջ լինել (երկյուղից, ցրտից և այլն) ◆ Վասակը սարսափեց, սարսռաց: Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Մահիկ ոսկեսար, այս գիշեր նորեն սարսռացի լույսիդ մեջ երանական։ (Միսաք Մեծարենց)
  2. մրսելուց դողալ, սրթսրթալ ◆ Հարթերը վախվխելով… մտնում են ծանծաղուտը, ջուր խմում, սարսռալով ետ գալիս։ (Ակսել Բակունց)
  3. ծփալ, ղողդոջել, շարժվել ◆ Խուցիս ճերմակ վարագույրները կսարսռան. գետընթաց հովն է դարձյալ։ (Միսաք Մեծարենց)
  4. սարսել, ցնցվել ◆ Ոտքին տակ մեր հողը հին կսարսռա: (Դանիել Վարուժան)
  5. խաղալ վետվետել ◆ Լույսը առավ սարին, սարսռում է սարը։ Համո Սահյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. դողալ, դողդողալ, սրսռալ, փշաքաղվել, զինահարվել, զոփալ (հնց․), դողը, բռնել, սարսուռ գալ վրան
  2. սրթսրթալ, դողդողալ, (գվռ․) սրսփալ, զմռտատել, զնկռտատել, կրկտել, վրվրալ, ատամն ատամին զարկել, ատամն ատամին խփել, ճնկո-ճնկո լինել
  3. տե՛ս սարսափել (2)
  4. տե՛ս ցնցվել
  5. տե՛ս ծփալ, դողդոջել, շարժվել
  6. տե՛ս ծփալ, վետվետալ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]