արմատ

Վիքիբառարան-ից
Primary and secondary cotton roots.jpg

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ ար•մատ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. բույսի՝ հողի մեջ նստած մասը, որով նա ամրանում է գետնի մեջ և ստանում հանքային լուծույթներ պարունակող ջուր
  2. բույսի այդ մասը որպես փայտ կամ հումք
  3. որոշ կարգի բույսերի՝ հողում գտնվող ուտելու մասը՝ կոճղեզր՝ պալարը մանր արմատաթելերով հանդերձ
  4. ատամների՝ մազերի՝ եղունգների և այլնի մարմնի (մաշկի) մեջ գտնվող մասը (կզմխս․)
  5. որևէ գործարանի հիմքի՝ ուրիշ գործարաններին միանալու տեղը, կոթ (կզմխս․)
  6. նախահայր, տոհմի՝ ցեղի՝ ընտանիքի սկիզբը (փխբ․)
  7. հիմք, սկիզբ, պատճառ (փխբ․) ◆ Չարիքի արմատ
  8. բառի հիմնական ձևույթը (լեզվբ․)
  9. ինքն իր վրա բազմապատկվելով աստիճան տվող թիվը (մաթ․)
  10. արմատի գրային նշանը, արմատանշան (մաթ․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (հնց․) տակ, ունջ
  2. պալար, կոճղեզ
  3. տե՛ս նախահայր
  4. տե՛ս բառարմատ
  5. (մաթ․) արմատանշան
  6. (կզմխս․) կոթ
  7. տե՛ս հիմք
  8. տե՛ս սկզբնապատճառ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. արմատ բռնել՝ գցել՝ ձգել
    1. արմատակալել, արմատներ արձակել
    2. կպչել, բռնել, կանաչել
    3. արմատավորվել, հաստատվել, տարախվելով ամրանալ
  2. արմատները խոր(ը) լինել
    1. ամուր կերպով հաստատվել՝ արմատավորվել
    2. պատճառները շատ խոր լինել
  3. արմատ նետել
    1. արմատակալել, արմատներ արձակել
    2. կպչել, բռնել, կանաչել
    3. արմատավորվել, հաստատվել, տարախվելով ամրանալ