եզր

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ ե•զ(ը)ր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *eg՛her(o)-՝ *eg՛հ- «եզր, սահման» արմատից. հմմտ. լիտվերեն ẽžeras, լատվիերեն ezers, հին սլավոներեն ezero, ռուսերեն озеро, փռյուգերեն Ezara (տեղանուն) «լիճ», այլև՝ լիտվերեն eze, լատվիերեն eža «սահման, սահմանագիծ»:

Գոյական

  1. ծայր, վերջ, սահման
  2. որևէ հարթության սահմանային՝ ծայրային մասը՝ շերտը
  3. գետի՝ ծովի և այլնի ափի վերջավորությունը՝ պռունկը
  4. առհասարակ՝ ջրափ
  5. կտորի եզրային շերտ՝ մաս, անկ
  6. զգեստի ծայր՝ փեշ, քղանցք
  7. (արևմտհ․) տերմին
  8. նավակի՝ նավի՝ ավտոմեքենայի և այլնի թափքի կող
  9. տեղի՝ տարածության՝ ճանապարհի կողքը՝ կողմնային տարածությունը
  10. (մաթ․) համեմատության մեջ՝ արտաքին և ներքին անդամներն առանձին-առանձին
  11. (լեզվբ․) բարդության բաղադրիչ
  12. (անհնձն․) եզրակացություն
  13. (տպգր․) գրքի շապկի՝ բլոկի սահմաններից դուրս եկող մասը
  14. (գրդր․) գրքի կտրվածք
  15. (փխբ․), (բնստ․) վերջ, ավարտ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ծայր, վերջ, սահման, եզեք, պռունկ (ժղ․), բերան (գվռ․)
  2. անկ
  3. կող
  4. տե՛ս քղանցք
  5. տե՛ս եզրույթ

Արտահայտություններ[խմբագրել]