երկին

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ եր•կին 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *d(i)ui-n-՝ *dei- «փայլել, շողալ» արմատից՝ *-u աճականով՝ «շողացող երկինք»․ հմմտ․ հին հնդկերեն *dyau «երկինք», divām «օր», հայերեն տիվ, հին սլավոներեն dънь, լիտվերեն diena «օր»։ Կան հնչյունական դժվարություններ։ Հնարավոր է երկիր բառի համաբանական ազդեցությունը։

Գոյական

  1. երկիրը շրջապատող տիեզերական տարածություն ◆ Ոչ ապաքեն Կովկասն անսաստ պատ է կանգնած մինչ երկին։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Ես երգիչ եմ՝ երկնի թիթեռ , ես գանձ չունիմ լեռ ու բեռ։ (Ավետիք Իսահակյան)
  2. երկրի վերևում երևացող կամարաձև (սովորաբար կապտավուն) տարածություն, երկնակամար են իրենց աշխատանքով նոր բնակարան են շինում և դարձյալ նույն կապույտ ժպտուն
  3. ըստ կրոնական պատկերացումների` աստծու, հրեշտակների և այլնի բնակության վայրը տիեզերական տարածության մեջ
  4. նախախնամություն, աստվածային զորություն (հնց․) (ժղ․)
  5. աստված (փխբ․)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. երկին, մթնոլորտ, երկանամայր, վերնաշխարհ, վերներ, աստծու մաղ
  2. երկնակամար, երկնագունդ, երկնաձեղուն, երկնքի գմբեթ, երկնքի ծով, երկնքի կամար
  3. տե՛ս նախախնամություն
  4. տե՛ս արքայություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

|}

Աղբյուրներ[խմբագրել]