հրաման

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ հրաման

վանկեր՝ հ(ը)•րա•ման 

հրաման1[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Իրանական փոխառություն՝ պարսկերեն farmān:

Գոյական[խմբագրել]

  1. պետական իշխանության մարմնի՝ հիմնարկի՝ հիմնարկության պետի պաշտոնական կարգադրություն, որ պարտադիր է ենթակաների համար
  2. (ռազմ․)՝ զինվորական պետի անառարկելիորեն կատարելի կարգադրությունը ստորադրյալներին
  3. հիմնարկության՝ ձեռնարկության պետի՝ հիմնարկի ներքին գործերի մասին արած կարգադրության գրավոր ձևակերպումը, որ ստորագրվում է պետի կողմից
  4. գրավոր կարգադրությունը պարունակող թուղթ՝ գրություն, հրամանաթուղթ
  5. տե՛ս հրամանագիր
  6. (փխբ․)՝ թելադրանք, կարգադրություն, հրամայաբար տրված պատվեր
  7. թույլտվություն, բարեհաճություն
  8. (պաշտանվ․) հրամանատարի գրավոր կամ բանավոր կարգադրումը, որն ուղղված է ենթականերին և պահանջում է պարտադրաբար որոշակի գործողությունների կատարում, այս կամ այն կանոնների պահպանում կամ սահմանում է որոշակի կարգ, վիճակ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հրամանատրություն, հրամանատվություն, կարգադրություն, հրահանգ
  2. հրամանագիր, հրամանաթուղթ, հրովարտակ
  3. թելադրանք, կարգադրություն, հրահանգ
  4. թույլտվություն, բարեհաճություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. հրաման առնել - թույլտվություն ստանալ
  2. հրաման արձակել - հրաման տալ
  3. հրաման տալ
    1. հրամայել, կարգադրել
    2. հրամանով ձևակերպել, գրավոր հրաման կազմել և ստորագրել
    3. թույլատրել, թույլ տալ, իրավունք տալ
  4. հրաման չկա - արգելված է
  5. հրամանը կոտրել - հրամանը չկատարել
  6. հրամաններ ծախել - իշխանություն բանեցնել, զգալ տալ, որ ինքը կարող է հրամայել

հրաման2[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական[խմբագրել]

  1. հրով մանված՝ հյուսված, արևի շողերից հյուսված, արևի շողերով ողողված

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կրակաման

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Դ․Ս․ Չիլինգարյան, Ե․Լ․ Երզնկյան, Պաշտպանական-անվտանգային տերմինների հայերեն-ռուսերեն-անգլերեն բացատրական բառարան, Գյումրի, «ՀՀ ՊՆ ռազմավարական հետազոտությունների ինստիտուտ», 2015 — 1196 էջ։