հրաման

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ հը•րա•ման 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. պետական իշխանության մարմնի՝ հիմնարկի՝ հիմնարկության պետի պաշտոնական կարգադրություն, որ պարտադիր է ենթակաների համար
  2. (ռազմ․)՝ զինվորական պետի անառարկելիորեն կատարելի կարգադրությունը ստորադրյալներին
  3. հիմնարկության՝ ձեռնարկության պետի՝ հիմնարկի ներքին գործերի մասին արած կարգադրության գրավոր ձևակերպումը, որ ստորագրվում է պետի կողմից
  4. գրավոր կարգադրությունը պարունակող թուղթ՝ գրություն, հրամանաթուղթ
  5. տե՛ս հրամանագիր
  6. (փխբ․)՝ թելադրանք, կարգադրություն, հրամայաբար տրված պատվեր
  7. թույլտվություն, բարեհաճություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հրամանատրություն, հրամանատվություն, կարգադրություն, հրահանգ
  2. հրամանագիր, հրամանաթուղթ, հրովարտակ
  3. թելադրանք, կաչգադրություն, հրահանք
  4. թույլտվություն, բարեհաճություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. հրաման առնել-թույլտվություն ստանալ
  2. հրաման արձակել-հրաման տալ
  3. հրաման տալ
    1. հրամայել, կարգադրել
    2. հրամանով ձևակերպել, գրավոր հրաման կազմել և ստորագրել
    3. թույլատրել, թույլ տալ, իրավունք տալ
  4. հրաման չկա- արգելված է
  5. հրամանը կոտրել-հրամանը չկատարել
  6. հրամաններ ծախել-իշխանություն բանեցնել, զգալ տալ, որ ինքը կարող է հրամայել

հրաման 2[խմբագրել]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ հը•րա•ման 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. հրով մանված՝ հյուսված, արևի շողերից հյուսված, արևի շողերով ողողված

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կրակաման

Արտահայտություններ[խմբագրել]