աղոթք

Վիքիբառարան-ից
Աղոթող ծեր կինը, Նիկոլաս Մաս

Դասական ուղղագրութեամբ՝ աղօթք

Վանկեր՝ ա•ղոթք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *olьu-ti- (՞)` *el- բնաձայնական արմատից. հմմտ. հայերեն աղաչել, ողոքել, լիտվերեն nu-aldéti «հնչել»:

Գոյական

  1. (կրոն․) աղաչանք՝ դիմում սրբերին և աստծուն՝ խնդիրքով՝ գոհությամբ՝ ուխտով ◆ Բոլոր սուրբ գրքերը, բոլոր աղոթքներն ու մաղթանքները այդ լեզուներով էին կատարում: (Րաֆֆի)
  2. աղոթելու գործողությունը, աղոթելը ◆ Աղոթքը լմնցավ, ծուփքը հանդարտ էր անշուշտ ու հոգին թեթևցեր: (Միսաք Մեծարենց)
  3. աստծուն դիմելու սահմանված կարգ
Հոմանիշներ[խմբագրել]
Արտահայտություններ[խմբագրել]
  1. աղոթք անել - աղոթել ◆ Աղոթք էր անում իր հոգու համար, իր ազգի համար, աշխարհքի համար: (Հովհաննես Թումանյան)
  2. աղոթք դառնալ - աղոթքի վերածվել, սրբագործվել ◆ Չեմ մոռանա աղոթք դարձած երկաթագիր գրքերը մեր: (Եղիշե Չարենց)
  3. աղոթք մատուցել - աղոթել, աղոթք անել
  4. աղոթքի չոքել - ծնկի գալ և աղոթել ◆ Գնում են, տեսնում են մեր հայր Օհանը՝ աղոթքի չոքած... ինքն է աղոթում մենակ, ծնկաչոք: (Հովհաննես Թումանյան)

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Wiki.png
Վիքիպեդիայում հոդված կա հետևյալ թեմայով՝ Աղոթք: