դյուր

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն


Դասական ուղղագրութեամբ՝ դիւր

վանկեր՝ դյուր 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ծագումն անհայտ է։

Ածական

  1. շատ ջանք` աշխատանք չպահանջող, չհոգնեցնող, հեշտ
  2. հեշտությամբ կատարվող, հաճելի, ախորժելի, դուրեկան ◆ Գնա լուսին, դյուր կ'երթա։ (Դանիել Վարուժան) ◆ Լուսերեսն ու Վարդերեսն իրենց որ տնակն էնպես իստակ ու մաքուր քին պահում, որ մտիկ անելիս մարդու դյուր էր գալիս։ Հովհաննես Թումանյան

Գոյական

  1. տե՛ս դուր

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. հեշտ, հեշտին, դյուրին
  2. տե՛ս հաճելի, դուրեկան

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]