իշխան

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ իշ•խան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. իշխող, տիրող, ազդեցություն ունեցող մարդ
  2. (պատմ․) Հին Հայաստանում՝ ժառանգական կալվածատեր և տոհմատեր, նահապետ, նախարար
  3. (պատմ․) մի երկրի՝ երկրամասի ժառանգական միապետ՝ կայսրից կամ թագավորից ցածր
  4. (պատմ․) ժառանգական պատվավոր տիտղոս,որ կրում էին նախկին ժառանգական կալվածատերերի՝ իշխանների սերունդները կամ երկրի պետերի կողմից դրան արժանացածները
  5. (պատմ․) արքունական պալատում բարձրաստիճան անձ, խորհրդական, ազդեցիկ մարդ
  6. (պատմ․) ընդհանրապես՝ ազդեցիկ մարդ, որի ձեռքում էր գտնվում հասարակական գործերի տնօրինությունը
  7. (կնդբ․) ոսկրային ձկների խմբին պատկանող համեղ ձուկ, որ ապրում է Սևանում (ունի չորս ցեղ՝ ձմեռային բախտակ, գեղարքունի, ամառային բախտակ, բոջակ)
  8. (փխբ․) վեհ՝ մեծահոգի՝ ազնվաբարո և լրջամիտ մարդ

Ածական

  1. իշխանին հատուկ, իշխանական, իշխանավայել
  2. իշխող, տիրող, տիրապետող
  3. (հզվդ․) ինքնիշխան,ազատ ◆ Ապավինում է ձեր իշխան կամքին և կախում չունի բարեկամական նրա փափագից: ՎՇ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. իշխանավոր, տեր
  2. (պատմ․) կալվածատեր, տոհմապետ, նախարար
  3. (կնդբ․) իշխանաձուկ, բախտակ (ձմեռային, ամառային), գեղարքունի, բոջակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. իշխանաց իշխան (պատմ․) - Հին Հայաստանում ՝ արաբական տիրապետության ժամանակաշրջանում՝ Բագրատունիների տոհմի նախարար, որին ամիրապետները ճանաչում էին իբրև նախարարների ավագը և որին հանձնում էին երկրի մասնակի կառավարումը
  2. իշխան լինել (հնց․) - կարող լինել, համարձակվել