խոց

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ խոց

վանկեր՝ խոց 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *khotsk` *khai-t- «խփել, հրել, խթել» արմատի կողքին՝ այլ ձայնավորումով, ինչպես խոթ բառում. հմմտ. նաև խայթ, խեթ, խիթ։

Գոյական

  1. որևէ սուր գործիքով՝ զենքով կամ կարծր բանով մարմնի վրա բացված խոր վերք
  2. (բժշկ․) մաշկի կամ լորձաթաղանթի թարախային կամ բորբոքային վերք ◆ Ստամոքսի՝ տասներկումատնյա աղիքի խոց:
  3. ընդհանրապես՝ մաշկի վրա գոյացած որոշ խորությամբ վերք
  4. վերքի վրա գոյացած կեղ
  5. (փխբ․) հոգեկան ցավ՝ վիշտ, հոգու՝ սրտի վերք, տառապանք ◆ Իջնում եմ սև մի աշխարհ, Չար խոց են և՛ միտք, և՛ հուշ։ (Վահան Տերյան)
  6. (փխբ․) հասարակական չարիք, հասարակական կյանքի արատավոր երևույթ ◆ Ոսկու աստվածացում - ահա ձեր հասարակարգի գլխավոր խոցերից մեկը։
  7. (փխբ․) աղետ, ծանր հարված՝ դժբախտություն ◆ Հայրենիքիդ խոր խոցերը համարում ես դարերով։ Հովհաննես Հովհաննիսյան
  8. (փխբ․) ծանր վիրավորանք, անարգանք, մեկին պատճառած խոր վիշտ ◆ Դավաճանի պատասխանները ծանր խոց էին առաջացրել նրա մեջ։
  9. սևացած՝ չորացած ու փոս ընկած տեղ՝ կետ պտղի վրա
  10. որևէ առարկայի վրա հարվածից գոյացած փոքր փոսորակ՝ ճեղքվածք՝ անցք ◆ Փայտանյութի խոց:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. վերք, պալար
  2. պալար, խիթ(հնց․), (գվռ․)՝ խլլիկ, խլպարիկ, խլպաշիկ
  3. կեղ
  4. տե՛ս վիշտ, ցավ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հովհաննես Մակարյան, Կիմ Աբելյան, Անասնաբուժական կլինիկական տերմինների բացատրական բառարան, Երևան, «Ստամպա», 2002 — 256 էջ։