խոց

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ խոց

վանկեր՝ խոց 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *khotsk` *khai-t- «խփել, հրել, խթել» արմատի կողքին՝ այլ ձայնավորումով, ինչպես խոթ բառում. հմմտ. նաև խայթ, խեթ, խիթ:

Գոյական

  1. որևէ սուր գործիքով՝ զենքով կամ կարծր բանով մարմնի վրա բացված խոր վերք
  2. (բժշկ․) մաշկի կամ լորձաթաղանթի թարախային կամ բորբոքային վերք ◆ Ստամոքսի՝ տասներկումատնյա աղիքի խոց:
  3. ընդհանրապես՝ մաշկի վրա գոյացած որոշ խորությամբ վերք
  4. վերքի վրա գոյացած կեղ
  5. (փխբ․) հոգեկան ցավ՝ վիշտ, հոգու՝ սրտի վերք, տառապանք ◆ Իջնում եմ սև մի աշխարհ, Չար խոց են և՛ միտք, և՛ հուշ: (Վահան Տերյան)
  6. (փխբ․) հասարակական չարիք, հասարակական կյանքի արատավոր երևույթ ◆ Ոսկու աստվածացում - ահա ձեր հասարակարգի գլխավոր խոցերից մեկը:
  7. (փխբ․) աղետ, ծանր հարված՝ դժբախտություն ◆ Հայրենիքիդ խոր խոցերը համարում ես դարերով: Հովհաննես Հովհաննիսյան
  8. (փխբ․) ծանր վիրավորանք, անարգանք, մեկին պատճառած խոր վիշտ ◆ Դավաճանի պատասխանները ծանր խոց էին առաջացրել նրա մեջ:
  9. սևացած՝ չորացած ու փոս ընկած տեղ՝ կետ պտղի վրա
  10. որևէ առարկայի վրա հարվածից գոյացած փոքր փոսորակ՝ ճեղքվածք՝ անցք ◆ Փայտանյութի խոց:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. վերք, պալար
  2. պալար, խիթ(հնց․), (գվռ․)՝ խլլիկ, խլպարիկ, խլպաշիկ
  3. կեղ
  4. տե՛ս վիշտ, ցավ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Հովհաննես Մակարյան, Կիմ Աբելյան, Անասնաբուժական կլինիկական տերմինների բացատրական բառարան, Երևան, «Ստամպա», 2002 — 256 էջ։