կռիվ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ կ(ը)•ռիվ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. զինված ընդհարում՝ պայքար պետությունների՝ ցեղերի՝ դասակարգերի միջև, պատերազմ
  2. ռազմական գործողություն՝ մարտ, ճակատամարտ
  3. հակադիր ուղղությունների՝ կուսակցությունների պայքար (առանց զենքի դիմելու)
  4. որևէ նպատակի ուղղված գործունեություն, պայքար
  5. որևէ բան ոչնչացնելուն՝ հաղթահարելուն ուղղված գործողություն
  6. (փխբ․) հակադիր զգացումների՝ մտքերի ևն բախում, մաքառում, ներքին՝ հոգեկան պայքար
  7. միմյանց ծեծելը, ծեծկռտուք
  8. վեճ, վիճաբանություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. պատերազմ, (բնստ․) ռազմ, գուպար, խազմ (հնց․)
  2. ճակատամարտ, մարտ
  3. պայքար, մաքառում
  4. տե՛ս բախում
  5. ծեծ, ծեծկռտուք, կռվտուք, (գվռ․)՝ ծեծվտուք, ծեծկվուք, ծեծկռտոց, ծեծուփետ, ծեծվունք, ծեծկռիվ, գզվռտուք, գզվռտուկ, գզվռտոց, կռվոց, կռվտոց, կռվշտոց, կռվշտուք, կռվռտուք, փետակռիվ, քաշանք, տուր ու ծեծ, տուր ու դմբոց, տուր ու թակ, տուր ու տրաք, տուր ու տրաքոց, թակ ու դմբոց, թակ ու մահակ
  6. տե՛ս վեճ
  7. կնամարտ
  8. տե՛ս մենամարտ
  9. տե՛ս ցլամարտ
  10. տե՛ս շնամարտ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. կռիվ անել- տե՛ս կռվել
    1. վիճել
    2. հանդիմանել
  2. կռիվ գալ- տե՛ս պատերազմել, կռվել
    1. հարձակվել
  3. կռիվ գնալ, կռիվ դուրս գալ- տե՛ս հարձակվել
    1. պատերազմել
  4. կռիվ գցել- տե՛ս կռվեցնել
  5. կռիվ ընկնել- տե՛ս պատերազմել, կռվել
    1. վիճել, վիճաբանել
  6. կռիվ մղել, կռիվ տալ- տե՛ս պատերազմել
    1. պայքարել
  7. կռիվ ունենալ- տե՛ս կռվել
  8. կռվի բռնվել- տե՛ս պատերազմել
    1. վիճել
  9. կռվի դաշտ- տե՛ս ռազմադաշտ
  10. կռվի դիմել, կռվի ելնել- տե՛ս պատերազմել
    1. պայքարել
    2. հարձակվել
  11. կռվի խնձոր- տե՛ս կռվախնձոր
  12. կռվի ճակատ- տե՛ս ռազմաճակատ
  13. կռվի մեջ ընկնել- տե՛ս սպանվել, զոհվել
    1. կռվել
  14. կռվի մեջ մտնել- տե՛ս կռվել, պատերազմել
    1. հարձակվել
  15. կռվում ընկնել- տե՛ս սպանվել