վայել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վայել

վանկեր՝ վա•յել 

վայել1[խմբագրել]

Կազմություն[խմբագրել]

Արմատ՝ վայ, վերջածանց՝ -ել:

Բայ

  1. վայ անել, ավաղել
  2. կռնչալ (բուի մասին)
  3. (փխբ․) ուժգին և չարագուշակ ձայն արձակել՝ հանել, ոռնալ ◆ Այնպես է վայում բուքը կատաղի: ◆ Ս.Գրիգորյան
  4. վայնասուն անել, ողբալ ◆ Նույն վայն ես վայում անդուլ: (Վահան Տերյան)
  5. (փխբ․) չարագուշակ բան ասել

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. ավաղել, վայ անել
  2. կռնչալ (բուի նման)
  3. տե՛ս ողբալ, սգալ
  4. տե՛ս չարագուժել

վայել2[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս փոխառություն իրանական աղբյուրից, բայց բուն աղբյուրը հավաստված չէ:

Ածական

  1. արժանի, արժանիքներին՝ արժանիքին՝ պատվին համապատասխան ◆ Նա ձեզ վայել հարսնացու չէ: Հովհաննես Թումանյան
  2. սազական, վայելուչ, պատշաճ ◆ Քո ճակատին թագ է վայել, լինես շքեղ թագուհի: Հովհաննես Թումանյան
  3. համապատասխան
  4. անհրաժեշտ, պիտանի
  5. բարոյական նորմաներին համապատասխան, վայելչության սահմաններից՝ շրջանակներից դուրս չեկող

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. արժանի, արժան
  2. պատշաճ, վայելուչ, սազական, հարմար, (արևմտհ․)
  3. տե՛ս համապատասխան
  4. տե՛ս անհրաժեշտ, պիտանի

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. վայել է
    1. արժանի է ◆ Քեզ միայն վայել է կրել այդ սուրը և անցնել հայոց զորքերի գլուխը: (Րաֆֆի)
    2. հարկ է, պետք է
    3. սազական է

Աղբյուրներ[խմբագրել]