աման

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Արտասանություն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ աման

Վանկեր՝ ա•ման 

աման1[խմբագրել]

Գոյական

  1. Համշեն` տնային գործածության իր` ուտելեղեն, հեղուկ և այլն լցնելու և պահելու համար ◆ Ի՞նչ էին եփվում այդ սևակոլոլ ամաններում, հայտնի չէր: (Մուրացան)
  2. կերակուր, ուտելիք լցնելու և մատուցելու պնակ ◆ Զինվորին միայն րոպեներ են պետք իր վրա առնելոu իր ողջ տնտեսությունը՝ …Հագուստներն ու պարենը, գործիքները և ճաշի ու ջրի ամանները: (Հրաչյա Քոչար)
  3. ընդհանրապես, որևէ բան պարունակող, մեջն ամփոփող իր
  4. (փխնն․) մի ամանի տարողություն ◆ Կովը ծնվելուց տանտերը մի բան պիտի տար Պետուն, մի հին արխալուղ, մի աման կաթնով: (Ակսել Բակունց)
  5. Սեբաստիա` ընդունարան
  6. (փխբ․) ուղեղ, գլուխ ◆ Ամանը պարապ է, բան չառներ։ (Կարապետ Գաբիկյան)
  7. Սեբաստիա` կրիայի, խխունջի պատյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. անոթ, սպասք
  2. պնակ, ափսե
Արտահայտություններ[խմբագրել]
  1. աման ամնել - ամանել, ամանում տեղավորել
  2. աման լիզող, լպստող - պնակալեզ, ստորաքարշ
  3. Պարտիզակ` ամանը չառնել - համբերությունը հատնել, սպառվել ◆ Ալ ամանը չառներ, պաշլայեց։ (Հ․Տեր-Հակոբյան)
  4. Արարատյան, Արաբկիր` ամանը չըռողվել - հպարտանալ, գոռոզանալ ◆ Համը տարավ մեր Մուխթարը, ամանը չըռողվեց։ (Ձեռագիր)
  5. Սեբաստիա` ամնե աման չափել-չափկլել - մտահոգություն ունենալ, մի բանի մասին խորհել, մտատանջվել
  6. Սեբաստիա` ինքն իր ամանը կենալ - իր չափը ճանաչել, խելոք մնալ

աման2[խմբագրել]

Ձայնարկություն

  1. տագնապի՝ վշտի՝ հուսահատության բացականչություն ◆ Ամա՜ն, հողեմ գլուխը Շահի, Աստված Շահից հեռու պահի: (Հովհաննես Թումանյան) ◆ Աման, ըսկուն թոզ ու դոման խանեց, որ երկինք ու գետինք մթնավ։ (Աշոտ Հովհաննիսյան) ◆ Զահախորելու գիշեր է, ամա՜ն։ (Գուրգեն Մահարի)
Հոմանիշներ[խմբագրել]
  1. վա՜յ
Արտահայտություններ[խմբագրել]
  1. Արարատյան` ամանը բերել - զզվեցնել ◆ Խեղճի ամանը բերել։ (Խաչատուր Աբովյան)

Աղբյուրներ[խմբագրել]