դատարկել

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝ դատարկել

Վանկեր՝ դա•տար•կել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

դատարկ + -ել

Բայ

  1. դատարկ դարձնել, պարունակությունը դուրս ածել՝ թափել ◆ Աշխատում են հազարավոր բանվորներ՝ նավերը դատարկելով, նավերը լցնելով: (Շիրվանզադե)
  2. մեջը եղածը ուտել, կամ խմել, սպառել, վերջացնել ◆ Նստի՛ր, մի բաժակ դատարկիր մեզ հետ: (Հովհաննես Թումանյան)
  3. մի բանի պարունակությունը թափել՝ լցնել մի այլ տեղ ◆ Հարսներից մինը մի չափ ալյուր դուրս բերեց դատարկեց մեջը: (Հովհաննես Թումանյան)
  4. էվակուացնել, էվակուացիայի ենթարկել
  5. գաղթեցնել, բռնությամբ բնակավայրից քշել՝ դուրս անել
  6. բնակավայրը թողնել-հեռանալ ◆ Միքայելը յուր բնակարանը դատարկեց... ինքը տեղափոխվեց նոր կառուցված կացարաններից մեկը: (Շիրվանզադե)
  7. մեջը եղած-չեղածը տանել, կողոպտել, թալանել, ամայացնել ◆ Կողոպուտն անցավ շինականներին: Մտան խրճիթներն ու դատարկեցին ամեն ինչ: (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  8. արձակել, կրակել (հրազենի մասին) ◆ Գնդակներից հինգը դատարկեց նրա բերանը: (Նաիրի Զարյան)
  9. (խսկց․) (գռհկ․) ազատել, թափուր դարձնել ◆ Դրանով ուզում ես ասել, որ ժանտախտով պիտի դատարկես մեր երկիրը: (Ղազարոս Աղայան)
  10. (փխբ․) անբովանդակ դարձնել, իմաստից՝ նպատակից զրկել ◆ Դժբախտ ծնողներ, անիծված լինին, որ դատարկեցին ձեր կյանքը էսպես: (Հովհաննես Թումանյան)
  11. (փխբ․) թափել (զայրույթը՝ մաղձը) ◆ Անվերջ անիծում էր իր բախտը և միայն առիթ էր ունենում, որպեսզի մեկն ու մեկի վրա դատարկի իր սրտի մաղձը: (Սերո Խանզադյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. պարպել, դուրս ածել, դուրս թափել, դուրս հանել, դուրս տալ
  2. էվակուացնել
  3. լցնել
  4. տե՛ս ըմպել, խմել
  5. տե՛ս թափառել
  6. տե՛ս կրակել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. սիրտը դատարկել - ներքին ծանր ապրումները արտահայտել ◆ Ինչ էլ որ լինի, լավ է, որ ցավոտ Սիրտըս դատարկեմ խոսքով մեկի հետ: (Հովհաննես Թումանյան)
Թարգմանություններ[խմբագրել]