ահ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ ահ 

ահ1[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Փոխառություն իրանական աղբյուրից. հմմտ. միջին պարսկերեն āhr (’hl), մանիքեական պարսկերեն ’hr’s’d «վախեցած, զարհուրած»:

Գոյական[խմբագրել]

  1. վախ, երկյուղ ◆ Նաիրյան վերջին գուսանի ոգին էր ահից թպրտում: (Եղիշե Չարենց)
  2. վախի զգացում, տագնապ ◆ Թող ստրկության մռայլ գիշեր ահ չբերե քո սրտին: (Հովհաննես Հովհաննիսյան)
  3. մեծ պատկառանք՝ ակնածություն
  4. (աստղգ․) Մարսի երկու արբանյակներից մեկը (Ֆոբոս)
  5. (գվռ․) երկյուղ ազդող բան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. վախ, երկյուղ, սարսափ, ահուդող, ահուսարսափ, վախուդող, սոսկում, զարհուրանք, ահաբեկություն, սարսուռ (փխբ․), զարզանդ, (հնց․) զահանդանք, զանգիտանք, զանգիտություն, խեթ, պակ, պակուցում, խստմնում, տատամսություն, (գվռ․)՝ սրտադող, պահպոհ, պահ, լարզ, վզվզուկ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ահ ազդել - ահ պատճառել, ահ առթել, ահ գցել
  2. ահ անել՝ ունենալ - վախենալ, երկյուղ կրել
  3. ահ առնել - զարհուրել, սարսափել ◆ Ծանր է շնչում հովիվն ահ առած: (Հովհաննես Թումանյան)
  4. ահ գցել՝ ձգել (քցել) - երկյուղ տարածել, ահաբեկել
  5. ահ ընկնել (սիրտը, մարմինը) - ահաբեկվել ◆ Էստեղ մի անտեր ահ ընկավ սիրտս: (Հովհաննես Թումանյան)
  6. ահ տալ - վախեցնել, սպառնալ
  7. ահ ու դող, ահ ու սարսափ, ահ ու վախ - սարսափ ◆ Ակուռեցին... ահ ու դողով հարցրեց: (Ակսել Բակունց) ◆ Այնտեղ ամենն էլ ահ ու սարսափի մեջ էին: (Ղազարոս Աղայան) ◆ Էս որ տեսավ Մսրա բանակ, Ջուր կտրվեց ահ ու վախից: (Հովհաննես Թումանյան)
  8. ահը սիրտն առնել - սիրտն ահ ընկնել, վախենալ, երկյուղ զգալ
  9. ահը վեր է քան մահը - ահը մահից սարսափելի է

ահ2[խմբագրել]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ձայնարկություն[խմբագրել]

  1. վշտի՝ ցավի բացականչություն ◆ Ահ խեղճ թռչուն, այդ դալկահար գրկին մեջ Աշնանային ցուրտ լռության՝ կմարի: (Դանիել Վարուժան)
  2. զարմանքի բացականչություն
  3. արհամարհանքի բացականչություն
  4. ուրախության բացականչություն ◆ Ահ, շատ ուրախ եմ, որ ձեզ հանդիպեցի: (Ստեփան Զորյան)
  5. ըղձանքի՝ ցանկության բացականչություն
  6. անտարբերության բացականչություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

Արտահայտություններ[խմբագրել]