խոսք

Վիքիբառարան-ից
Արտասանություն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ խօսք

Վանկեր՝ խոսք 

Գոյական

  1. խոսելու ունակություն, մտքերը բառերով արտահայտելու կարողություն ◆ Ձախ կիսագնդում ընկած են խոսքի կենտրոնները, որոնք հատուկ են միայն մարդուն:
  2. լեզվի իրական դրսևորումը՝ որպես հաղորդակցման միջոց ◆ Նախադասություններով արտահայտված ամբողջական միտքը կամ մտքերի ամբողջականությունը կոչվում է խոսք (դասագիրք):
  3. առհասարակ՝ լեզու
  4. այն, ինչ որ խոսվում՝ խոսվելու է, խոսվածը, ասածը, ասելիքը ◆ Ու՞մ հոգեհամբյուր խոսքը կլսեմ: (Եղիշե Չարենց) ◆ Լսեք իմ խոսքը. Դեռևս բոլորը չեմ ասել: (Ակսել Բակունց)
  5. խոսակցություն, զրույց ◆ Բայանդուր իշխանը ընդատեց նրանց խոոսքը: (Րաֆֆի) ◆ Ամեն անգամ այդ տղան գակիս է խանգարում է մեր խոսք:
  6. նախադասություն, արտահայտություն ◆ Ավաը երկու խոսք գրելու համար մի խոսք է ասել: (Ակսել Բակունց)
  7. ասացվածք, առած ◆ Հիմ՛ի նոր եմ հասկանում էն հին խոսքը, «Մարդ ինչ անի իրեն կանի»: (Հովհաննես Թումանյան) ◆ Ջուր տուր դու մեր դաշտերին, լույս տուր ու գնա, հնուց՝ ասված խոսք է սա՝ էսպես չի մնա: (Սարմեն)
  8. բառ ◆ Երեծխաներից... ոչ մենը չի հասկանում մի խոսք անգամ իր մայրենի լեզվով: (Րաֆֆի) ◆ Չկարողացա վոչ վոքի ասել «Հայրիկ ու մայրիկ» սրբազան խոսքեր: (Հովհաննես Թումանյան)
  9. խոստում, հանձնառություն ◆ եղեք հավատարիմ դուք ձեր սուրբ խոսքին: (Սարմեն)
  10. ճառ, ելույթ, բանախոսություն, ներածական՝ բացման խոսք ◆ Վերատեսուչը իր խոսքը վերջացրեց... դիմելով հասարակությանը: (Րաֆֆի)
  11. երգի վերածված՝ ձայնագրված ոտանավոր ◆ «Այ վարդ» երգի երաժշտությունը Սպենդարյանինն է իսկ խոսքը՝ Ծատուրյանինը:
  12. շարադրանքը, գրածը ◆ Որպեսզի վաղը նա այդ թերթերից գուրգուրանքով հաներ իր խոսքը կենդանի և խնամքով հանձներ տպագրյալ գրին: (Եղիշե Չարենց)
  13. պատգամ, պատվեր, խրատ ◆ Քրիստոսին խոսքը ծամածռեցին ստրկության օրենքներն օրհնաբանելով: Ս ◆ Ճշմարիտ ես փորձով գիտեմ ու խոսքերս մի մոռանա:
  14. բամբասանք, չարախոսություն
  15. լեզվի ոճ, խոսքային այս կամ այն տեսակը ◆ Բանավոր՝ գրավոր՝ հեղինակային՝ չափածո խոսք:
  16. (փխբ․) միտք, նշանակություն, իմաստ ◆ Շատ քչերն են ըմբռնում լռության խոսքը: (Մուրացան)
  17. հրաման ◆ Քո խոսքով են ողջ նստում, վեր կենում: (Հովհաննես Թումանյան)
  18. հարց, խնդիր ◆ Խոսքը վերաբերում է այն բանին, որ...
  19. խոսելու հերթը՝ իրավունքը ◆ Խոսքը տրվում է Մխիթարյանին:
  20. գործով չարդարացված՝ գործի չվերածված խոստում՝ հայտարարություն ◆ Շատ բաներ խոստացան ու առաջարկեցին, բայց այդ բոլորը մնացին իբրև դատարկ խոսքեր:
  21. նախադասություն, քերականական ձևավորումով առարկայի ստորոգումը ներկայացնող բառ կամ բառերի կապակցություն, որ արտահայտում է ինչպես օբյեկտիվ իրականությունը, այնպես էլ խոսողի վերաբերմունքն այդ իրականության նկատմամբ
  22. ասք, հեքիաթի ձևով ժողովրդական զրույց, որի հիմքում ընկած է լինում իրական դեպք՝ իրադարձություն, պատմազրույց
  23. զրույց, ասուլիս

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. խոսունակություն, խոսողություն
  2. նախադասություն
  3. բարբառ, ենթաբարբառ, գավառաբարբառ
  4. խոսելիք
  5. տե՛ս խոսակցություն
  6. ճառ, կատարում
  7. տե՛ս ճառ
  8. տե՛ս խոստում
  9. տե՛ս պատգամ
  10. տե՛ս նշանադրություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. խոսք անել - խոսել, խոսք ասել
  2. խոսք առնել
    1. որևէ մեկից խոստում ստանալ մի բան անելու՝ տալու
    2. հրապարակով խոսելու իրավունք ստանալ
  3. խոսք ասել - խոսել
  4. խոսք բանալ՝ բացել՝ բաց անել - սկսել խոսել
  5. խոսք բացվել - խոսակցություն սկսվել, խոսվել
  6. խոսք գլորել
    1. խոսել
    2. մեկից որևէ գաղտնիք՝ լուր և այլն իմանալու համար դրանց անուղղակիորեն առնչվող մի բան ասել
    3. ակնարկ անել, որևէ հաճոյախոսական կամ այլ բնույթի թեթև խոսք ասել
    4. սկսել խոսել
  7. խոսք գցել
    1. խոսել
    2. մեկից որևէ գաղտնիք՝ լուր և այլն իմանալու համար դրանց անուղղակիորեն առնչվող մի բան ասել
    3. ակնարկ անել, որևէ հաճոյախոսական կամ այլ բնույթի թեթև խոսք ասել
    4. սկսել խոսել
  8. խոսք գտնել - (գործածվում է ժխտական և հարցական ձևով) անհարմար վիճակի մեջ ընկնելով կամ ճշմարտության դեմ-հանդիման կանգնելով՝ չգիտենալ ինչ ասել
  9. խոսք դուրս քաշել - մեկից խորամանկությամբ որևէ գաղտնիք դուրս կորզել
  10. խոսք ելնել
    1. լեզու առնել, սկսել խոսել
    2. համարձակություն ստանալ, հանդգնել
    3. իրեն զգացնել տալ, բորբոքվել
  11. խոսք ընել - խոսել, խոսք ասել
  12. խոսք ընկնել - խոսակցություն սկսել, խոսք բացվել
  13. խոսք(եր) թափել - տե՛ս լեզու թափել
  14. խոսք թռցնել
    1. միամտաբար՝ ակամա որևէ բան ասել՝ գաղտնիք հայտնել և այլն
    2. խորամանկությամբ մեկից մի գաղտնիք իմանալ, խոսք պոկել
  15. խոսք խառնել - երկու կամ մի քանի անձերի միջև խռովություն գցելու համար գրգռիչ խոսք ասել
  16. խոսք խոսքի հասնել - խոսակցությունը բորբոքվել, խոսքով իրար պատասխանել, վեճի բռնվել
  17. խոսք խոսքի տալ - որևէ հարցում համաձայնության գալ, միաբանվել
  18. խոսք խորաթա - տե՝ս խոսքուզրույց
  19. խոսք կա՞ - ասելիք ունե՞ք, եթե ասելիք ունեք, խնդրեմ
  20. խոսք կապ - տե՛ս խոսքակապ
  21. խոսք կապել - միաբանվել, որևէ գործ, արարք կատարելու համար համաձայնության գալ
  22. խոսք կորզել - խորամանկությամբ մեկից մի գաղտնիք իմանալ, խոսք պոկել
  23. խոսք կռվեցնել - վիճաբանել, խոսքակռիվ տալ
  24. խոսք հասկացնել - որևէ բանում համոզել, հորդորել որևէ բան անելու՝ տալու և այլն
  25. խոսք հասնել
    1. տեղեկություն՝ լուր հասնել
    2. իրավունք ունենալ խոսելու
  26. խոսք հարուցել (հարուցանել) - խոսել, խոսք բանալ
  27. խոսք ձգել
    1. խոսել
    2. մեկից որևէ գաղտնիք՝ լուր և այլն իմանալու հմար դրանց անուղղակիորեն առընչվող մի բան ասել
    3. ակնարկ անել, որևէ հաճոյախոսական կամ այլ բնույթի թեթև խոսք ասել
    4. սկսել խոսել
  28. խոսք ման ածել - մեկի ասածները մյուսին հայտնելով գժտություն առաջ բերել, խոսք ման ածել
  29. խոսք նետել
    1. անուղղակի վիրավորական կամ հաճոյական թեթև խոսք ասել
    2. մեկից որևէ գաղտնիք՝ լուր և այլն իմանալու համար դրանց անուղղակիորեն առընչվող մի բան աել
  30. խոսք շպրտել - վիրավորական խոսք ասել
  31. խոսք որսալ - խորամանկությամբ մեկից մի գաղտնիք իմանալ, խոսք պոկել
  32. խոսք չկա
    1. հրաշալի է՝ ոչ մի թերություն չունի
    2. ճիշտ է, այդպես է, համաձայն եմ, առարկություն չկա
  33. խոսք չունենալ - նույնն է՝ խոսք չկա
  34. խոսք պոկել - խորամանկությամբ մեկից մի գաղտնիք իմանալ, խոսք պոկել
  35. խոսք վերցնել - խոսելու թույլտվություն ստանալ
  36. խոսք(ը) վեր գալ - խոսակցություն սկսվել, խոսվել
  37. խոսք տալ
    1. խոսքով որևէ հանձնարարություն ստանձնել
    2. նշանտուքի՝ ամուսնության համաձայնություն հայտնել
    3. խոսելու իրավունք տալ, ձայնը տալ
  38. խոսք տանել - վիրավորական խոսքը հանդուրժել
  39. խոսք տանել-բերել - մեկի ասածները մյուսին հայտնելով գժտություն առաջ բերել, խոսք ման ածել
  40. խոսք տանող-բերող- խառնակիչ, խաբարբզիկ
  41. խոսք ուզել
    1. ելույթ ունենալու թույլտվություն խնդրել, ձայն խնդրել
    2. խոստում՝ համաձայնություն խնդրել
  42. խոսք ու զրույց - տե՛ս խոսքուզրույց
  43. խոսք ու զրույց անել բացել՝ բացվել՝ դառնալ՝ դարձնել՝ լինել և այլն - տե՛ս խոսքուզրույց անել՝ բացել՝ բացվել՝ դառնալ՝ դարձնել և այլն
  44. խոսք ուղղել - վիրավորական խոսք ասել
  45. խոսք ունենալ
    1. ասելու բան ունենալ, խոսել կամենալ
    2. ելույթի՝ ճառիև և այլի համար իրավունք ստանալ, ձայն ստանալ
  46. խոսք ու վեճ վերցնել՝ ուզել - վիճելի՝ առարկելի լինել, խոսակցություն՝ վեճի տեղիք տալ
  47. խոսք փոխանակել - թեթև զրուցել
  48. խոսք քաշել - խորամանկությամբ մեկից մի գաղտնիք իմանալ, խոսք պոկել
  49. խոսքը ականջը ընկնել - ասված խոսքը՝ բամբասանքը իմացվել
  50. խոսքը ականջը չմտնել - խրատը բանի տեղ չդնել, ասված խոսքը հաշվի չառնել
  51. խոսքը անել
    1. մեկի պատվերը՝ խնդիրքը կատարել
    2. հանձն առած որևէ պարտականություն՝ սպառնալիք՝ խոստում և այլն կատարել, խոսքի տերը լինել
    3. բամբասել
  52. խոսքը անցնել՝ անց կենալ - հեղինակություն ունենալ, հարգվել, ասած խոսքը հաշվի առնել
  53. խոսքը անցավ (արևմտհ․) - ազդեցիկ, հեղինակություն ունեցող
  54. խոսքը առաջ գցել
    1. շարունակել խոսել, շարունակել ասել
    2. ասածը պնդելով անցկացնել, ասածն անել տալ
  55. խոսքը առաջ տանել
    1. շարունակել խոսել, շարունակել ասել
    2. ասածը պնդելով անցկացնել, ասածն անել տալ
  56. խոսքը արժեք (գին) ունենալ - հեղինակություն ունենալ, հարգվել, ասած խոսքը հաշվի առնել
  57. խոսքը բանի տեղ անցնել
    1. ասածը ընդունվել, ասածը կատարել
    2. հարգվել
  58. խոսքը բանի տեղ չդնել
    1. ասածը չընդունել՝ չկատարել
    2. չհարգել
  59. խոսքը բերանից աքցանով հանել՝ քաշել - դժվարությամբ խոսեցնել
  60. խոսքը բերանի մեջ (բերանում) մնալ - խոսքը որևէ պատճառով ընդհատվել՝ խանգարվել
  61. խոսքը բերանի մեջ (բերանում) թողնել - խոսքը ընդհատել՝ խանգարել՝ ընդմիջել
  62. խոսքը բերանի մեջ(բերանում) ձգել - նույնն է՝ խոսքը բերանի մեջ թողնել
  63. խոսքը բերանում լինել - ասելիքը դեռ չվերջացնել
  64. խոսքը բռնել - խոստումը կատարել
  65. խոսքը գետինը գցել - տրված հանձնարարությունը՝ խնդիրքը՝ պատվերը չկատարել՝ մերժել
  66. խոսքը գետինը մնալ
    1. ասվածը չկատարել՝ չիրականանալ
    2. հանձնարարությունը չկատարվել՝ անուշադրության մատնվել
  67. խոսքը գնալ - խոսքից ետ կանգնել, հանձնառությունը դրժել, իր խոսքը չհարգել
  68. խոսքը գցել - խոսքից ետ կանգնել, հանձնառությունը դրժել, իր խոսքը չհարգել
  69. խոսքը ետ առնել
    1. խոստումը չեղյալ համարել
    2. իր ասած խոսքից հրաժարվել, պնդել, որ այդպիցի բան չի ասել
  70. խոսքը երկու չանել - պատվերը՝ հանձնարարությունը անմիջապես կատարել, թույլ չտալ, որ կրկնվի
  71. խոսքը երկու դառնալ - ասվածը կրկնվել
  72. խոսքը երեսին ասել(խփել) - երես առ երես հանդիմանել, անհրաժեշտ կշտամբանքը՝ քննադատությունը ներկայությամբ ասել և ոչ թե ետևից բանբասել
  73. խոսքը երկարել - խոսակցությունը կամ խոսվածը ձանձրալի ու ճապաղ դառնալ
  74. խոսքը երկարացնել - մի բանի մասին երկար խոսելով ձանձրացնել
  75. խոսքը զանց առնել - հանձնարարությունը՝ պատվերը հաշվի չառնել, խոսքը բանի տեղ չդնել
  76. խոսքը ընկնել - խոսակցություն սկսվել, խոսվել
  77. խոսքը լինել - նախապես ասածը ճիշտ դուրս գալ
  78. խոսքը (ս, դ) խոսք լինել - ասածից չհրաժարվել, ասածին տեր կանգնել, տրված խոստումից ետ չկանգնել
  79. խոսքդ խոսք չէ - ասածդ անպատշաճ է, այդպիսի բան ինչպե՞ս կարելի է ասել, ասելու բա՞ն էր, որ ասացիր
  80. խոսքը ծալել - խոսքը փոխել կամ ընդհատել
  81. խոսքը ծամել բերանը դնել - մեկի խոսելիքը մանրամասն բացատրել, մեկին իր ասելիքը մի առ մի թելադրել
  82. խոսքը կարճ կապել - համառոտ պատմել, խոսելիս մանրամասնությունների մեջ չմտնել, խոսքը շուտ վերջացնել
  83. խոսքը կարճ կապվել - խոսքը՝ զրույցը շուտ վերջացնել
  84. խոսքը կլլել
    1. խոսքը զսպելով որևէ բան չասել
    2. վիրավորական՝ ծանր խոսքը անպատասխան թողնել՝ չհատուցել
  85. խոսքը կոտրել
    1. խնդիրը մերժել, ասածը անկատար թողնել
    2. խոստումը չկատարել, դրժել
  86. խոսքը կտրել - խոսելը՝ զրույցը ընդհատել՝ ընդմիջել
  87. խոսքը կտուրը գցել
    1. խոսակցության նյութը փոխել՝ նոր եկող մեկից թաքցնելու նպատակով
    2. խուսափելով բուն նյութից խոսելու այլ նյութ մեջտեղ քաշել, խոսակցության նյութը փոխել
  88. խոսքը կտուրը ձգել
    1. խոսակցության նյութը փոխել՝ նոր եկող մեկից թաքցնելու նպատակով
    2. խուսափելով բուն նյութից խոսելու այլ նյութ մեջտեղ քաշել, խոսակցության նյութը փոխել
  89. խոսքը կուլ տալ
    1. խոսքը զսպելով որևէ բան չասել
    2. վիրավորական ծանր խոսքը անպատասխան թողնել՝ չհատուցել
  90. խոսքը հարգել - խոստումից չհրաժարվել, տված խոստումը կատարել
  91. խոսքը հեռուն տանել
    1. շատ զբաղեցնել
    2. անախորժություն առաջ բերել
  92. խոսքը ճակատին ասել՝ տալ՝ խփել՝ զարկել - երես առ երես հանդիմանել, անհրաժեշտ կշտամբանքը՝ քննադատությունը ներկայությամբ ասել և ոչ թե ետևից բանբասել
  93. խոսքը ճանաչել - խոսելիքը հասկանալ, ինչը ասելը կշռադատել
  94. խոսք(ը) մանել - երկարորեն խոսել՝ պատմել
  95. խոսքը (խոսքները, խոսքերը) մեկ անել - միաբանվել, որևէ գործ՝ արարք կատարելու համար համաձայնության գալ
  96. խոսքը մետրով կտրել - ներողություն ընդմիջելու համար
  97. խոսքը մեր մեջ - ասում եմ իբրև գաղտնիք, մարդու չասես, պետք չի տարածել
  98. խոսքը մեր մեջ մնա - ասում եմ իբրև գաղտնիք, մարդու չասես, պետք չի տարածել
  99. խոսքը (խոսքները) մի՝ մին անել - միաբանվել, որևէ գործ՝ արարք կատարելու համար համաձայնության գալ
  100. խոսքը (խոսքները) մտքում ծամել - ասելիքը կշռադատել
  101. խոսքը շաքարով կտրել - ներողություն ընդմիջելու համար
  102. խոսքը շեղել
    1. նախապես տրված ցուցմունքից՝ վկայությունից՝ ասածից հրաժարվելով ուրիշ բան ասել
    2. խոսակցության՝ ճառի՝ խոսքի նյութը փոխել, խոսքը շուռ տալ
  103. խոսքը շտկել - կարգին խոսել, ավելորդ բաներ դուրս չտալ
  104. խոսքը շուռ գալ - խոսակցության նյութը փոխվել
  105. խոսքը շուռ տալ - խոսակցության նյութը փոխել, այլ նյութի անցնել
  106. խոսքը չվանի (պարանի) վրա դնել (ժխտական և հարցական) - ասածը հաշվի առնել, կարևորություն տալ
  107. խոսքը պահել - խոստմանը հավատարիմ մնալ, տված խոստումը չդրժել
  108. խոսքը պատկանում է
    1. խոսելու հերթը տրվում է
    2. վճռական դերը հասնում է
  109. խոսքը տակը, քարը վրան - ոչ ոքի չհայտնել, թող սա գաղտնիք մնա, այնպես պետք է անել, որ մարդ չիմանա
  110. խոսքը տափ գցել՝ տափով տալ - տրված հանձնարարությունը՝ խնդիրքը՝ պատվերը չկատարել՝ մերժել
  111. խոսքը տեղը բերել
    1. զրույցի հարմար պահին նախապես ասված վիրավորական խոսքին դիպուկ հատուցում տալ
    2. տեղին խոսք ասել
  112. խոսքը տեղը դնել
    1. զրույցի հարմար պահին նախապես ասված վիրավորական խոսքին դիպուկ հատուցում տալ
    2. տեղին խոսք ասել
  113. խոսքը տեղը գալ - որևէ խոսք ասելու հարմար առիթ ներկայանալ
  114. խոսքը տեղ հասնել - մեկի հասցեին ասված գաղտնի խոսքը նրա կողմից իմացվել
  115. խոսքը ուղղել մեկին - խոսքով դիմել մեկին
  116. խոսքը ուր է տանում - խոսակցությունը ինչի է հանգեցնում
  117. խոսքը փակել - խոսակցությունը՝ խոսքը վերջացնել՝ ավարտել
  118. խոսքը փոխել
    1. նախապես տրված ցուցմունքից՝ վկայությունից՝ ասածից հրաժարվելով ուրիշ բան ասել
    2. խոսակցության՝ ճառի՝ խոսքի նյութը փոխել, խոսքը շուռ տալ
  119. խոսքի քամուն տալ - իզուր խոսել, ապարդյուն՝ անօգուտ խոսել
  120. խոսքի ազատություն - գրավոր կամ բանավոր կերպով իր մտքերը՝ համոզմունքները ազատորեն արտահայտելու և պաշտպանելու իրավունք
  121. խոսքի աղ(ը) - խոսքի էությունը՝ իմաստը
  122. խոսքի բռնել - խոսքով զբաղեցնել, խոսակցության մեջ քաշել
  123. խոսքի բռնվել - խոսակցության մեջ մտնել, խոսակցել, զրույց անել, զրույցով՝ խոսակցությամբ տարվել
  124. խոսքի բուն իմաստով՝ նշանակությամբ - իրապես, ոչ փոխաբերաբար, բառի իսկական առումով, բառի բուն իմաստով
  125. խոսքի գալ - համոզվել, համաձայնություն արտահայտել, համառությունը թողնել
  126. խոսքի ետևից ընկնել
    1. բծախնդրորեն մեկի ասածի մեջ անճշտություն՝ անպատշաճություն գտնել
    2. խոսքեր՝ բառեր՝ արտահայտություններ որոնել պատասխան տալու համար
  127. խոսքի ետևից ման չգալ - պատասխանը պատրաստ ունենալ, անմիջապես դիպուկ պատասխան, խոսք ասել
  128. խոսքի թելը կորցնել - խոսքի շարունակությունը մոռանալ
  129. խոսքի թելը կտրել - խոսքն ընդհատել, խոսակցությունը ընդմիջել
  130. խոսքի թելը շարունակել - կիսատ մնացած խոսքը վերսկսել
  131. խոսքի խառնվել - խոսակցության մեջ մտնել, սկսել խոսակցությանը մասնակցել
  132. խոսքերի կարկուտ - արագախոսություն
  133. խոսքի կեսը բերանում - խոսքը չավարտած
  134. խոսքի կծիկը բանալ՝ ետ տալ - խոսելը սկսել
  135. խոսքի համար - օրինակ, օրինակի համար
  136. խոսքի հետ ընկնել - խոսքով տարվել
  137. խոսքի ման չգալ - պատասխանը պատրաստ ունենալ, անմիջապես դիպուկ պատասխան, խոսք ասել
  138. խոսքի մասեր - բառերի քերականական տեսակները ըստ նրանց ընդհանուր նշանակության
  139. խոսքի մեջ ընկնել՝ մտնել - խոսակցության մեջ մտնել, սկսել խոսակցությանը մասնակցել
  140. խոսքի պաշարը վերջանալ - այլևս ասելիք չունենալ, խոսելու նյութը սպառվել
  141. խոսքի վարպետ
    1. ճարտարախոս
    2. խոսքարվեստի վարպետ
  142. խոսքի տակ չմնալ - դիմացինի խոսքին հակադարձ խոսքով պատասխանել
  143. խոսք տեր
    1. իր խոսքի վրա հաստան մնացող, իր խոսքը պահող
    2. հաստատամիտ, համառ
  144. խոսք տերը լինել - իր ասածի վրա հաստատուն մնալ
  145. խոսքի տերը մնալ - իր ասածի վրա հաստատուն մնալ
  146. խոսքի օրինակ - օրինակի համար
  147. խոսքի դառնալ - կիսատ թողած խոսքը վերսկսել
  148. խոսքին խոսք բերել - ասված խոսքին նույնանման պատասխանել
  149. խոսքի ծայր (ծեր) լինել - խոսակցությունը՝ խոսքը վերջ ունենալ, խոսքը շատ երկար չլինել
  150. խոսք խոսք կցել - մեկի խոսքին իբրև շարունակություն կամ լրացում իր խոսքը ավելացնել
  151. խոսքին կշիռ դնել - մեկի ասածին կարևորություն՝ նշանակություն տալ, մեկի ասածը հաշվի առնել
  152. խոսքից անցնել - մեկի ասածը չկատարել, հանձնարարությունը անկատար թողնել
  153. խոսքով գցել - մեկին խոսեցնել, մեկին խոսքով զբաղեցնել
  154. խոսքից դուրս գալ - մեկի ասածը չկատարել, հանձնարարությունը անկատար թողնել
  155. խոսքից ելնել - մեկի ասածը չկատարել, հանձնարարությունը անկատար թողնել
  156. դա էլ խո՞սք է - ինչպե՞ս կարելի է այդպես խոսել, անհարմա՞ր չէ
  157. երկու խոսքի լինել - կեղծավոր՝ երկերեսանի լինել
  158. երկու խոսքով - կարճառոտ, համառոտ կերպով
  159. էս խոսքի վրա - դեռ այս խոսքը չվերջացած, այս բանը խոսելու միջոցին
  160. ի՞նչ խոսք - համաձայն եմ, ճիշտ ես ասում
  161. իրար խոսք տալ - միմյանց հետ ամուսնանալու համաձայնության գալ
  162. մեկ խոսքով
    1. կարճ ասած, համառոտ կերպով
    2. գործածվում է ասածի համառոտ ամփոփման՝ եզրակացություն հայտնելու համար՝ այլ կերպ ասած, ամփոփ ասած, այսինքն նշանակությամբ
  163. մեկի բերանը խոսք դնել - մեկին սովորեցնել, որ մի ուրիշին չենթարկվի
  164. մեկի խոսքը անել
    1. պատվերը՝ հանձնարարությունը կատարել
    2. (արևմտհ․) մեկի մասին բամբասել
  165. մի խոսքով - գործածվում է ասածի համառոտ ամփոփման՝ եզրակացություն հայտնելու համար՝ այլ կերպ ասած, ամփոփ ասած, այսինքն նշանակությամբ
  166. մի խոսքը երկու չանել - պատվերը՝ հանձնարարությունը անմիջապես կատարել, թույլ չտալ, որ կրկնվի
Wiki.png
Վիքիպեդիայում հոդված կա հետևյալ թեմայով՝