քաղել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ քա•ղել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. ձեռքով պոկել (պտուղ, տերև) ◆ Օխտը ծաղկից ծաղիկ քաղել, կապել սիրո ծաղկեփունջ: Հովհաննես Թումանյան, ◆ Ճղակոտոր էին անում մի ծառ, պտուղ քաղում:
  2. որևէ գործիքով կամ մեքենայով հնձել՝ հարել ◆ Կուզեմ որ պատկերս փառավոր կերպով քաշվի․ ասդին ցանեն, անդին քաղեն, ասդին հերկեն:
  3. թափ տալով հավաքել, թափ տալ (թութ, ընկույզ) ◆ Մի բադյան նոր քաղած թութ լիներ, ինչ կուտեի:
  4. ատամներով պոկելով ուտել (կենդանիների մասին) ◆ Եղջերուն մի առանձին ախորժակով քաղում էր եղեգների թարմ տերևները: (Րաֆֆի)
  5. պոկել, հանել, քանդել ◆ Առավոտը քո տերտերի մորուքը քաղեմ, իրիկվան՝ քուրմի, - մրմտաց Վարաժը: Դերենիկ Դեմիրճյան
  6. կտրել, պոկել ◆ Չաղ երեխան վարդը քաղեց: Հովհաննես Հովհաննիսյան
  7. (փխբ․)՝ ձեռք բերել, հայթաթել ◆ Փաստեր՝ նյութեր՝ տեղեկություններ քաղել:
  8. ստանալ, ունենալ, առնել ◆ Օգուտ՝ շահ՝ արդյունք քաղել (Գրիգոր Զոհրապ)
  9. (փխբ․)՝ հավաքել, ամբարել, կուտակել ◆ Ուժ՝ կորով՝ համաձայնություն քաղել:
  10. (փխբ․)՝ կարդալով կլանել՝ յուրացնել, կարդալ ◆ «Ժան-Քրիստոֆի» առաջին գիրքն էր ագահաբար քաղում: (Քրիստափոր Թափալցյան)
  11. (փխբ․)՝ ալեկոծել, տակնուվրա անել (հոգին, սիրտը, միտքը)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. պոկել, կթել, փրցնել, պտղել, պղտել
  2. հնձելմ հարել, քաղ անել, քաղ գցել
  3. հավաքել, ժողովել, թափ տալ
  4. կտրել, պոկել
  5. (փխբ․)՝ հայթայթել, ձեռք բերել
  6. ստանալ, ունենալ, առնել
  7. տե՛ս հավաքել, ամբարել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]